ارتباط غذاهای فوق فرآوری شده با احتمال ابتلا به آرتروز زانو
یک مطالعه جدید نشان داده است که غذاهای فوق فرآوری شده نه تنها به چاقی در اطراف شکم منجر می شوند، بلکه به چربی درون عضلات نیز میافزایند.
به گزارش خبرنگار مهر به نقل از مدیسن نت، محققان گزارش دادند که یک رژیم غذایی سرشار از غذاهای فوق فرآوری شده، صرف نظر از کالری یا چربی دریافتی فرد، با مقادیر بیشتر چربی ذخیره شده در عضلات ران مرتبط است.
محققان گفتند اسکنهای MRI رگههایی از چربی را نشان داد که جایگزین فیبرهای عضلانی شده و به تحلیل رفتن عضله ران منجر می شوند.
محققان گفتند افرادی که عضلات ران چربی دارند، ممکن است در معرض خطر بیشتر ابتلا به آرتروز زانو باشند.
دکتر «زهرا آکایا»، رادیولوژیست دانشگاه کالیفرنیا-سانفرانسیسکو و محقق ارشد، در یک بیانیه خبری گفت: «این تحقیق نقش حیاتی تغذیه در کیفیت عضلات را در زمینه آرتروز زانو برجسته میکند.»
او گفت: «استئوآرتریت (آرتروز زانو) یک مسئله بهداشت جهانی است که به طور فزایندهای شایع و پرهزینه است. این بیماری یکی از بزرگترین هزینههای مراقبتهای بهداشتی غیرمرتبط با سرطان در سراسر جهان است. این بیماری به شدت با چاقی و انتخاب سبک زندگی ناسالم مرتبط است.»
غذاهای فوق فرآوری شده عمدتاً از مواد استخراج شده از غذاهای کامل، مانند چربیهای اشباع، نشاسته و قندهای افزوده، تهیه میشوند. آنها حاوی طیف گستردهای از افزودنیها هستند تا آنها را خوشمزهتر، جذابتر و ماندگارتر کنند.
نمونههایی از این موارد شامل محصولات پختهشده بستهبندیشده، غلات شیرین، نوشابهها، غذاهای آماده و همچنین محصولات آماده مصرف یا آماده گرم کردن است.
آکایا گفت: «در طول دهههای گذشته، به موازات افزایش شیوع چاقی و آرتروز زانو، استفاده از مواد طبیعی در رژیمهای غذایی به طور پیوسته کاهش یافته و با غذاها و نوشیدنیهای فرآوریشده صنعتی، طعمدهندههای مصنوعی، رنگآمیزیشده و تغییریافته شیمیایی جایگزین شده است که به عنوان غذاهای فوق فرآوریشده طبقهبندی میشوند.»
تحقیقات قبلی نشان داده است که غذاهای فوق فرآوریشده با افزایش کلی خطر اضافه وزن مرتبط هستند.
محققان در یادداشتهای پیشزمینه گفتند که این غذاها ۵۸٪ از کالری دریافتی افراد و ۸۹٪ از قندهای افزودنی در رژیم غذایی آنها را تشکیل میدهند.
برای مطالعه جدید، محققان دادههای۶۱۵ شرکتکننده در یک پروژه تحقیقاتی طولانیمدت آرتروز را تجزیه و تحلیل کردند. هیچکدام هنوز تحت تأثیر آرتروز قرار نگرفته بودند، که ناشی از فرسودگی طبیعی پیری است.
میانگین سنی شرکتکنندگان ۶۰ سال بود و آنها با شاخص توده بدنی (BMI) ۲۷، اضافه وزن داشتند.
اسکنهای MRI نشان داد که هرچه فرد غذای فوق فرآوری شده بیشتری مصرف کند، چربی بیشتری بین فیبرهای عضلانی عضلات ران خود ذخیره کرده است. این ارتباط صرف نظر از میزان کالری دریافتی کلی فرد، پابرجا بود.
اسکنها رگههایی از چربی را نشان دادند که جایگزین فیبرهای عضلانی شده و باعث تخریب عضله ران میشوند.
آکایا گفت: «توجه به چاقی یک هدف اصلی و درمان خط مقدم آرتروز زانو است، اما یافتههای این تحقیق تأکید میکند که کیفیت رژیم غذایی نیاز به توجه بیشتری دارد و رژیمهای کاهش وزن باید کیفیت رژیم غذایی را فراتر از محدودیت کالری و ورزش در نظر بگیرند.»
او خاطرنشان کرد: رویکرد مورد استفاده برای ارزیابی کیفیت عضلات، رویکردی است که میتواند به راحتی توسط پزشکان و سیستمهای بهداشتی اتخاذ شود.
