نقشه گوگل برای تبدیل جیمیل به یک دستیار هوشمند
شاید در پس بهروزرسانیهای اخیر هوش مصنوعی گوگل، ایدهای عجیب نهفته است.
تینا مزدکی_جیمیل در زندگی افراد زیادی، نقشی حیاتی ایفا میکند تا جایی که حدود سه میلیارد نفر از آن استفاده میکنند و بسیاری از آنها ساعتها وقت خود را در این اپلیکیشن میگذرانند تا زندگیشان را مدیریت کنند. برای این افراد، جیمیل واقعاً داشبورد مرکزی زندگی است. بلیک بارنز، به عنوان معاون محصول جیمیل، و تیمش مسئولیت سنگین طراحی نحوه گذران زندگی این میلیاردها نفر را بر عهده دارند.
در این گزارش بسیاری از افکار رو به آیندهای که بارنز به اشتراک گذاشته، صرفاً ایدههای آیندهنگرانه هستند و تعهد محصولی محسوب نمیشوند. این معاون محصول جیمیل بدون اینکه وعده دقیقی درباره زمان یا نوع محصول بدهد، درباره آنچه را که کاربران میتوانند در آینده انتظار داشته باشند توضیح داده است.
ایمیل فراتر از صرفاً ایمیل است
بهروزرسانی هوش مصنوعی جیمیل فقط درباره خلاصهسازی یا پیشنویس پاسخ نیست، بلکه گوگل در مسیری است که میخواهد تعریف و اصلاح کند که یک اینباکس چه کارهایی میتواند انجام دهد. پارادایم قدیمی این بود که جیمیل صرفاً ظرفی برای ورود و خروج پیامهاست، اما بارنز میگوید که گوگل تشخیص میدهد بسیاری از مردم اکنون از ایمیل برای مدیریت کل هفتههایشان استفاده میکنند. بنابراین ویژگیهای جدید را نباید صرفاً یک لیست در یک برگه بازاریابی دید.
اساساً گوگل بر این فرض استوار است که اگر ایمیل مرکز تدارکات کاری و شخصی است، اینباکس نباید یک جریان غیرفعال باقی بماند. بارنز تأکید میکند که تمام این تلاشها در راستای چشماندازی است که به مردم کمک کند زندگیشان را مدیریت کنند، نه فقط پیامهایشان را.
حرکت از مرتبسازی به سمت تفسیر
ابزارهای سازمانی سنتی جیمیل مانند برچسبها و فیلترها در دهههای اخیر تغییر چندانی نکردهاند. اینباکسها تا به حال شبیه مسیری عمل میکردند تا فقط جریان پیامها را هدایت کنند. اما مشکل اصلی کاربران، علاوه بر حجم زیاد، ابهام در پیامهاست. فیلترهای فعلی محتوا را درک نمیکنند؛ مثلاً نمیتوانند تشخیص دهند که یک ایمیل از سمت گوگل، یک پیام وضعیتی ادمین است، یا تبلیغاتی، یا یک فرصت گفتگو با یک مدیر ارشد.
بارنز درباره ویژگی جدید AI Inbox توضیح میدهد که این یک نمای آیندهنگرانه برای تکامل جیمیل به یک دستیار شخصی است که به کاربر کمک میکند اولویتها را بفهمد و از موارد از دست رفته آگاه شود. او این ویژگی را تنها گام اول میداند. بارنز معتقد است هوش مصنوعی در شخصیسازی بسیار مفید است زیرا اجازه طبقهبندی در مقیاس وسیع را میدهد. او میگوید سیستم باید یاد بگیرد کاربر کیست و با اطلاعاتی که دریافت میکند چه انجام دهد.
او این سوال را مطرح میکند که چه میشد اگر کاربران میتوانستند با زبان طبیعی بگویند چه نوع گروهبندیهایی از اطلاعات را میخواهند ببینند و جیمیل بهروزرسانیهای آن گروهها را به صورت خلاصهشده ارائه دهد. این نشاندهنده تغییر موقعیت جیمیل به سمتی است که نه تنها پیامها را سریعتر پردازش کند، بلکه خستگی تصمیمگیری انسانها را برای بهروز ماندن کاهش دهد. آنچه بارنز توصیف میکند، سرویسی است که بیشتر به معنای پیام برای کاربر میپردازد تا اینکه فقط بپرسد این پیام کجا باید ذخیره شود.
درک روابط و تفاوتهای ظریف
زندگی پرمشغله باعث میشود روابط متعددی با برندها و سازمانهای مشابه داشته باشیم. اینباکسها باید بفهمند فرستنده در آن لحظه و در آن محتوا چه رابطهای با ما دارد؛ یعنی تشخیص دهد که از طرف مشتری، همکار یا دوست است. بارنز میگوید گوگل به دنبال اینباکسی است که با پیامها به عنوان رویدادهای درون پیام برخورد کند.
او در پاسخ به چالشهای مدیریت ایمیل میگوید که کاربران به دنبال یک فیلتر ساده “هرچه از گوگل آمد برچسب بزن” نیستند. بارنز درک میکند که مردم روابط متنوعی با شرکتها دارند و اینباکس باید این تفاوتهای ظریف را بفهمد. او صراحتاً بیان میکند که آنها به دنبال ساخت محصولی هستند که به ریشه اهداف کاربران و آنچه به دنبال دستیابی به آن هستند، بپردازد.
این اظهارات بارنز نشاندهنده محدودیتهای عملکردهای سازمانی قدیمی ایمیل است. آینده جیمیل فراتر از طبقهبندی ساده، به سمت تفسیری آگاه به رابطه میرود. این امر مستلزم درک هویت، تاریخچه و قصد است. اگرچه این موضوع چالشهای حریم خصوصی را به همراه دارد، اما بسیاری از افراد حاضر هستند جیمیل با استفاده از آرشیو آنها، روابط و فعالیتهایشان را درک کند تا به عنوان یک سیستم شخصی عمل کند. بارنز مجدداً تأکید میکند که این مسیر آیندهای است که آنها میبینند اما نمیخواهند به کاربران وعده بیش از حد بدهند.
جیمیل در نقش یک دستیار
در ادامه، بارنز موضوع تبدیل جیمیل به یک دستیار فعال را مطرح کرد؛ چیزی که کاربر آن را هدایت کند نه اینکه مدام مجبور به تمیز کردنش باشد. بارنز دنیایی را مثال میزند که در آن کاربر عصر جمعه با اپلیکیشن جیمیل صحبت کرده و اولویتهای هفته آیندهاش را اعلام میکند؛ مثلاً منتظر بودن برای پیامهای افراد خاص یا پیگیری موضوعات خبری مشخص.
انتظار میرود جیمیل به یک عامل هوشمند (AI Agent) تبدیل شود که دستورالعملها را در پسزمینه اجرا کند. این کار ممکن است، همانطور که در برنامهنویسی با ابزارهای هوش مصنوعی انجام میشود. بارنز نیز با این چشمانداز موافق است و میگوید کاربر میتواند در یک مکالمه معمولی، حتی هنگام رانندگی، خواستههایش را بگوید و جیمیل در طول هفته اطلاعات مهم را برجسته کند، ایمیلها را خوشهبندی نماید، اولویتبندی انجام دهد و حتی پیشنویس پاسخها را برای بازبینی کاربر تهیه کند.
این کار برای برنامهنویسان گوگل چالش بزرگی است، زیرا سیستم باید قابل اعتماد و شفاف باشد و تمام اقداماتش قابل بازگشت باشند. برای اینکه جیمیل یک دستیار واقعی باشد، باید با دقت تصمیم بگیرد کاربر چه چیزی را ببیند و این تصمیمات باید آنقدر درست باشند که کاربر به آن تکیه کند.
چرا AI Inbox مجزا است و چرا گوگل محتاط عمل میکند
در نهایت، درباره AI Inbox که اخیراً معرفی شده بحث شد. گوگل این بخش را از اینباکس اصلی جدا نگه داشته که بارنز دلیل آن را احترام به کاربران میداند. او توضیح میدهد که آنها برای هر افزودنی جدید دقت زیادی به خرج میدهند چون میدانند این ابزار چقدر برای مردم مهم است.
تیم بارنز اینباکس سنتی را قلمرویی مقدس میداند. آنها میدانند تغییراتی که در جریان کاری تثبیتشده کاربران اختلال ایجاد کند، باعث بیگانه شدن آنها میشود. به همین دلیل بارنز تأکید میکند که AI Inbox در یک تب و فضای کاملاً متفاوت توسعه مییابد تا به احترامی که برای جریانهای کاری، برچسبها و ویژگیهای سفارشیسازی کاربران قائل هستند، خدشهای وارد نشود.
بارنز در پایان یادآوری میکند که این تغییرات یکشبه رخ نخواهند داد. آنها باید قطعات را در جای خود قرار دهند، در مسیر یاد بگیرند و بفهمند چگونه این کار را در مقیاس میلیاردها نفر انجام دهند. او میگوید تلاش برای درست انجام دادن این کار برای سه میلیارد نفر سخت است اما آن را یک افتخار برای خود میدانند.
منبع: zdnet
۵۸۳۲۳
