کشف گور دستهجمعی مرموز عصر وایکینگها در انگلستان/ اسکلت «مرد غولپیکر» با آثار جراحی جمجمه یافت شد
باستانشناسان در انگلستان موفق به کشف یک گور دستهجمعی کمنظیر متعلق به عصر وایکینگها شدند که بقایای دستکم ۱۰ مرد جوان را در خود جای داده است؛ کشفی که میتواند زوایای تازهای از خشونتهای قرن نهم میلادی و درگیریهای میان وایکینگها و ساکسونها را آشکار کند.
به گزارش خبرنگار میراثآریا، یک گور دستهجمعی در محوطه تاریخی «وندلبری» در نزدیکی شهر کمبریج انگلستان و در جریان یک کاوش آموزشی توسط دانشجویان و باستانشناسان دانشگاه کمبریج شناسایی شد. بررسیهای اولیه نشان میدهد بقایای انسانی کشفشده به فاصله زمانی اواخر قرن هشتم تا اواخر قرن نهم میلادی تعلق دارند؛ دورهای که منطقه کمبریج در مرز تنشها و درگیریهای میان قلمروهای ساکسون و وایکینگ قرار داشت.
کاوشگران در این گودال تدفینی با ترکیبی غیرمعمول از اسکلتهای کامل و بقایای تکهتکهشده انسان مواجه شدند. در میان یافتهها، چندین جمجمه جدا از بدن، انبوهی از استخوانهای پا و چهار اسکلت تقریبا کامل شناسایی شده است. برخی از اجساد نیز در وضعیتی قرار داشتند که احتمال بسته بودن دستها هنگام مرگ را مطرح میکند.
به گفته پژوهشگران، شواهد موجود از جمله آثار گردنزنی روی یکی از اسکلتها و نحوه قرارگیری اجساد نشان میدهد این افراد احتمالا قربانی یک اعدام دستهجمعی، مجازات عمومی یا رویدادی خشونتآمیز شدهاند. با این حال، کارشناسان هنوز نمیتوانند با قطعیت اعلام کنند که این گور حاصل یک نبرد نظامی بوده یا نتیجه نوعی مجازات سازمانیافته در دوران آشوبهای سیاسی آن عصر است.
یکی از چشمگیرترین یافتههای این محوطه، اسکلت مردی ۱۷ تا ۲۴ ساله است که قد او حدود یک متر و ۹۵ سانتیمتر برآورد شده؛ قدی که در قرن نهم میلادی بسیار غیرمعمول محسوب میشد، زیرا میانگین قد مردان آن دوره حدود ۱۶۸ سانتیمتر بوده است. همین موضوع باعث شده پژوهشگران از او به عنوان «مرد غولپیکر» یاد کنند.
بررسی جمجمه این فرد همچنین وجود سوراخی بیضیشکل به قطر حدود سه سانتیمتر را آشکار کرده است. آثار ترمیم استخوان در اطراف این حفره نشان میدهد که او پس از انجام عمل زنده مانده است. متخصصان معتقدند این سوراخ حاصل عمل «ترپاناسیون» یا سوراخکردن جمجمه است؛ یکی از کهنترین شیوههای جراحی شناختهشده در تاریخ بشر.
«تریش بیرز» از مجموعههای انسانشناسی دانشگاه کمبریج اعلام کرده است ویژگیهای استخوانی این فرد احتمال ابتلا به اختلال هورمونی ناشی از تومور غده هیپوفیز را مطرح میکند؛ بیماریای که میتواند موجب رشد بیش از اندازه بدن شود. به گفته او، افزایش فشار درون جمجمه ناشی از این وضعیت ممکن است دلیل انجام عمل جراحی روی سر این فرد بوده باشد.
پژوهشگران اکنون در حال انجام آزمایشهای DNA باستانی، مطالعات ایزوتوپی و بررسیهای تکمیلی روی بقایای انسانی هستند تا منشا جغرافیایی، روابط خویشاوندی و هویت این افراد مشخص شود. همچنین بررسیهای ژئوفیزیکی جدید در اطراف محوطه وندلبری برای شناسایی ساختارها و گورهای احتمالی دیگر در دستور کار قرار گرفته است.
این کشف یکی از مهمترین یافتههای باستانشناسی سال جاری در بریتانیا به شمار میرود و میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره خشونت، مجازات و تحولات سیاسی دوره استقرار وایکینگها در شرق انگلستان ارائه کند.
انتهای پیام/
