کشف مقبرهای استثنایی در گورستان تاریخی اسوان/ تابوت سنگی سالم با کتیبههای هیروگلیف متعلق به مقام بلندپایه مصر باستان
باستانشناسان در جریان کاوشهای مشترک مصر و ایتالیا در محوطه آرامگاه آقاخان در شهر اسوان، مقبرهای کمنظیر و بهطرز شگفتانگیزی سالم از دوره یونانی–رومی را کشف کردند؛ کشفی که به گفته پژوهشگران، میتواند درک تازهای از ساختار اجتماعی و آیینهای تدفین در جنوب مصر باستان ارائه دهد.
به گزارش خبرنگار میراثآریا، این کشف در محدوده گورستان تاریخی مجاور آرامگاه آقاخان در Aswan انجام شده است؛ محوطهای که طی دهههای اخیر یکی از مهمترین کانونهای مطالعات باستانشناسی در جنوب مصر به شمار میرود.
در جریان این پروژه که با همکاری پژوهشگران در حال اجراست، مجموعهای از مقبرههای صخرهای متعلق به دوره یونانی–رومی شناسایی شد که در میان آنها «مقبره شماره ۳۸» بهعنوان مهمترین و سالمترین نمونه مورد توجه قرار گرفت.
ورودی این مقبره از طریق یک راهپله سنگی ۹ پلهای شکل میگیرد که در دو سوی آن سکوهایی از خشت خام برای قرار دادن نذورات و اشیای آیینی دیده میشود. این ساختار نشاندهنده کارکرد آیینی و تشریفاتی فضای ورودی در آیینهای تدفین آن دوره است.
در عمق بیش از دو متری زمین، اتاق تدفین اصلی با وضعیت حفاظتی بسیار مطلوب شناسایی شد. در مرکز این اتاق، یک تابوت سنگی آهکی به طول حدود ۱.۸ متر بر روی سکویی تراشخورده از دل صخره قرار دارد. روی بدنه تابوت، کتیبههایی به خط هیروگلیف دیده میشود که شامل دعاهای آیینی و اطلاعات مربوط به صاحب مقبره است.
بر اساس این نوشتهها، فرد دفنشده با نام «کا-مسیو» معرفی شده که از مقامات بلندپایه منطقه بوده است. طراحی تابوت نیز به شکل پیکر انسانی انجام شده و جزئیاتی از چهره، کلاهگیس تزئینی و آثار رنگآمیزی همچنان بر سطح آن قابل مشاهده است؛ موضوعی که این اثر را در زمره نمونههای شاخص هنر تدفین در مصر باستان قرار میدهد.
در داخل مقبره علاوه بر تابوت اصلی، چندین مومیایی دیگر از جمله بقایای کودکان کشف شده است. پژوهشگران در حال بررسی ارتباط احتمالی این افراد با صاحب اصلی مقبره و ساختار خانوادگی یا اجتماعی آنها هستند.
به گفته مسئولان باستانشناسی، این کشف میتواند دادههای ارزشمندی درباره تحول نظام اجتماعی و فرهنگی اسوان در دورههای بطلمیوسی و رومی ارائه دهد. بررسیهای میدانی نشان میدهد که این گورستان طی چندین قرن محل دفن اقشار مختلف جامعه بوده است؛ بهگونهای که طبقات برخوردار در بخشهای مرتفعتر و گروههای متوسط در دامنههای اطراف این محوطه دفن شدهاند.
تاکنون بیش از ۵۰۰ مقبره در این مجموعه شناسایی شده و برآوردها نشان میدهد وسعت واقعی این گورستان باستانی ممکن است به حدود ۲۰۰ هزار متر مربع برسد؛ رقمی که آن را در زمره بزرگترین محوطههای تدفینی شناختهشده در منطقه قرار میدهد.
در حال حاضر، تیمهای پژوهشی با استفاده از اسکنهای سیتی، آزمایشهای زیستی و تحلیل کتیبههای هیروگلیف در تلاشاند اطلاعات دقیقتری درباره هویت افراد، وضعیت سلامت، شیوههای مومیاییسازی و الگوهای تدفین در جنوب مصر به دست آورند. باستانشناسان معتقدند مقبره شماره ۳۸ تنها یکی از مجموعه کشفیات مهمی است که این گورستان وسیع هنوز در خود پنهان کرده است.
انتهای پیام/
