کشف آرامگاه ۲۵۰۰ ساله یک شاهزاده جنگجو در ایتالیا/ ارابه تشریفاتی و جنگافزارهای عصر آهن، فصل تازهای از تاریخ پیشارومی را گشود
کاوشهای باستانشناسی در محوطه تاریخی «کورینالدو» در سواحل دریای آدریاتیک ایتالیا به کشف آرامگاهی باشکوه متعلق به حدود ۲۵۰۰ سال پیش انجامید؛ آرامگاهی که با وجود یک ارابه تشریفاتی، مجموعهای از جنگافزارها و اشیای آیینی، تصویری کمنظیر از ساختار قدرت، نظام اجتماعی و آیینهای تدفین نخبگان قوم پیکنی در عصر آهن ارائه میدهد و از سوی پژوهشگران بهعنوان یکی از برجستهترین اکتشافات باستانشناسی سال در ایتالیا ارزیابی شده است.
به گزارش خبرنگار میراثآریا، کاوشهای باستانشناسی در محوطه تاریخی کورینالدو در استان آنکونا ایتالیا به کشف آرامگاهی کمنظیر از سده ششم پیش از میلاد منجر شده است؛ آرامگاهی که باستانشناسان آن را به احتمال زیاد محل دفن یکی از شاهزادگان یا فرماندهان بلندپایه قوم پیکنی میدانند؛ قومی که پیش از شکلگیری و گسترش اقتدار روم، یکی از مهمترین جوامع ساکن بخش مرکزی شبهجزیره ایتالیا بهشمار میرفت.
این کشف که از آن بهعنوان یکی از مهمترین دستاوردهای باستانشناسی ایتالیا در سال جاری یاد میشود، افقهای تازهای را برای مطالعه ساختارهای سیاسی، نظامی، آیینهای تدفین و مناسبات فرهنگی جوامع عصر آهن در منطقه مدیترانه گشوده است.
در کانون این آرامگاه، بقایای یک ارابه چوبی چهارچرخ تشریفاتی شناسایی شده است. اگرچه اجزای چوبی ارابه در گذر بیش از دو هزاره از میان رفته، اما قطعات فلزی، اتصالات آهنی، میخها و تزئینات برنزی آن در وضعیت مطلوبی حفظ شدهاند؛ موضوعی که امکان بازسازی دقیق ساختار و ویژگیهای فنی این وسیله تشریفاتی را برای متخصصان فراهم میکند.
در کنار ارابه، مجموعهای ارزشمند از تجهیزات نظامی شامل کلاهخود برنزی، تبر آهنی، سرنیزه و دیگر ادوات جنگی به دست آمده است؛ یافتههایی که نشان میدهد فرد مدفون نهتنها از جایگاه اجتماعی ممتاز برخوردار بوده، بلکه به احتمال فراوان در زمره نخبگان نظامی یا فرماندهان عالیرتبه جامعه پیکنی قرار داشته است.
کاوشگران همچنین شماری از ظروف سفالی، ظروف فلزی و اشیای مرتبط با آیینهای تدفین را در این گور شناسایی کردهاند؛ آثاری که میتوانند دادههای ارزشمندی درباره نظام اعتقادی، مناسک خاکسپاری، فرهنگ مادی و سبک زندگی طبقات اشراف عصر آهن در ایتالیا در اختیار پژوهشگران قرار دهند.
اعضای هیئت باستانشناسی با اشاره به ابعاد قابل توجه آرامگاه، کیفیت ممتاز اشیای تدفینی و حضور ارابه تشریفاتی، معتقدند این گور به یکی از برجستهترین شخصیتهای جامعه پیکنی تعلق داشته است. در فرهنگ اقوام عصر آهن، دفن متوفی همراه با ارابه، نمادی از اقتدار سیاسی، منزلت اجتماعی، شأن نظامی و جایگاه ممتاز او در ساختار قدرت محسوب میشد؛ سنتی که تنها برای افراد صاحب نفوذ و نخبگان جامعه به کار گرفته میشد.
پژوهشگران اعلام کردهاند بررسیهای آزمایشگاهی بر روی بقایای انسانی، فلزات و دیگر یافتههای این آرامگاه در مراحل بعدی انجام خواهد شد. انتظار میرود نتایج این مطالعات اطلاعات دقیقتری درباره سن، تبار، وضعیت سلامت، شیوه تغذیه، سبک زندگی و حتی پیوندهای فرهنگی و تجاری قوم پیکنی با دیگر تمدنهای حوزه مدیترانه در سده ششم پیش از میلاد ارائه کند.
انتهای پیام/
