چرا حضور در حج و جام جهانی ۲۰۲۶ ضرورتی راهبردی است؟/حضور در منبر جهانی
حضور در دو میدان حج تمتع و جام جهانی، نه تنها عقبنشینی نیست، بلکه امتداد همان مقاومتی است که در میدان نبرد صورت گرفت؛ اما این بار در قالب «دیپلماسی عمومی» و «فتح سنگرهای کلیدی جهان».
به گزارش خبرنگار مهر، در اسفندماه ۱۴۰۴ و فروردین سال جاری، جهان شاهد یکی از پیچیدهترین تقابلهای نظامی و دیپلماتیک قرن حاضر بود. عبور از یک جنگ چهلروزه که در آن قوای نظامی ایران در برابر تهاجم غیرقانونی و ظالمانه ارتش ایالات متحده آمریکا و اسرائیل، پاسخی سخت و پشیمانکننده دادند، معادلات قدرت در منطقه را دگرگون ساخت. اکنون در آستانه دو رویداد بزرگ جهانی یعنی «حج ابراهیمی» در قلب شبهجزیره عربستان و «جام جهانی فوتبال» در خاک ایالات متحده، پرسشی حیاتی در افکار عمومی شکل گرفته است: آیا ایران باید به دلیل تنشهای خونین اخیر، این عرصهها را تحریم کند یا حضوری فعال داشته باشد؟
بر اساس آموزههای بنیادین انقلاب اسلامی و با نگاهی به سیره عملی امام خمینی (ره)، پاسخ به این پرسش روشن است: حضور در این دو میدان، نه تنها عقبنشینی نیست، بلکه امتداد همان مقاومتی است که در میدان نبرد صورت گرفت؛ اما این بار در قالب «دیپلماسی عمومی» و «فتح سنگرهای کلیدی جهان».
حج؛ طنین صدای توحید از بلندای بام انسانیت
امام خمینی (ره) در پیام تاریخی مرداد ۱۳۶۷ به صراحت تاکید داشتند که حج باید «منبر بزرگی باشد که بر بلندای بام انسانیت، صدای مظلومان را به همه عالم منعکس سازد». در شرایطی که ایران از دفاع مقدس سوم سربلند بیرون آمده است، اعزام حجاج به دستور رهبر انقلاب اسلامی، پیامی فراتر از یک مناسک مذهبی دارد.
تحریم جام جهانی، سپردن تریبون به رسانههای بیگانه است تا تصویری مخدوش و منزوی از ایران ارائه دهند، حضور تیم ملی فوتبال در خاک آمریکا، راه رفتن روی «گونه ابرقدرت» با کفشهای ورزشی است؛ حضوری که مشروعیت سیاسی ایران را در افکار عمومی جهان تثبیت میکند
حج در این مقطع، «دیپلماسی عبادی» است. خالی کردن صحنه حج به بهانه ناامنی یا اختلافات سیاسی، دقیقاً همان مطلبی است که دشمنان اسلام به دنبال آن هستند؛ یعنی انزوای صدای حق در مرکز جهان اسلام. امام (ره) میفرمایند: «انشاءالله ما نخواهیم گذاشت از کعبه و حج… صدای سازش با آمریکا و کفر و شرک نواخته شود». حضور زائران ایرانی در قلب عربستان، نشاندهنده اقتدار ملی و عدم هراس از قدرتهای مادی است. این حضور ثابت میکند که ایران بین مسائل مختلف تفکیک قائل است و کعبه را متعلق به تمام مسلمین میداند.
جام جهانی ۲۰۲۶؛ نبرد ورزشی در قلب خاک دشمن
برگزاری جام جهانی در ایالات متحده، آن هم درست پس از یک درگیری نظامی مستقیم، پارادوکسی غریب ایجاد کرده است. با این حال، اصرار «جیانی اینفانتینو» بر حضور ایران و استقبال جهانی از یوزهای ایرانی که به عنوان تیمهای نخست صعود کردهاند، نشاندهنده یک فرصت بینظیر است.
جام جهانی برای ایران، «سنگر کلیدی» در قلب فرهنگ غرب است. امام خمینی در ۶ مرداد ۱۳۶۶ فرمودند: «اسلام سنگرهای کلیدی جهان را فتح خواهد کرد». امروز، استادیومهای ورزشی در لسآنجلس و سیاتل، همان سنگرهایی هستند که پیام صلحطلبی و در عین حال تسلیمناپذیری ملت ایران را به گوش میلیاردها انسان میرسانند.
تحریم جام جهانی، سپردن تریبون به رسانههای بیگانه است تا تصویری مخدوش و منزوی از ایران ارائه دهند. حضور تیم ملی فوتبال در خاک آمریکا، راه رفتن روی «گونه ابرقدرت» با کفشهای ورزشی است؛ حضوری که مشروعیت سیاسی ایران را در افکار عمومی جهان تثبیت میکند.
تبیین صلحطلبی از موضع قدرت
برخی منتقدان معتقدند حضور در خاک دشمن آمریکایی یا در مراسم حج، با اعتبار ملی در تضاد است. اما حقیقت آن است که «اعتبار» یک ملت در گرو «پیامرسانی» اوست. ایران پس از ضربات سنگین نظامی به متجاوزان، اکنون نیازمند آن است که وجهه «صلحطلبی مقتدرانه» خود را به نمایش بگذارد.
یک فوتبالیست ملی پوش ایرانی در زمین بازی یا یک حاجی ایرانی در مکه، هر دو سفیران ملتی هستند که ثابت کردهاند شروعکننده جنگ نیستند، اما در دفاع از خود قاطعاند. این حضور، راه را برای اثبات منطق صلح طلبانه از طریق منطق و گفتگو هموار میکند. وقتی تیم ملی ایران در آمریکا به میدان میرود، در واقع پیروزی اراده بر تحریم و انزوا را جشن میگیرد.
روشنفکران اسلامی و وظیفه روشنگری
امام خمینی (ره) وظیفه سنگینی بر دوش روشنفکران گذاشتهاند: «تمام آزادیخواهان باید با روشنبینی، راه سیلی زدن بر گونه ابرقدرتها را ترسیم کنند». امروز، این روشنگری به معنای درک این نکته است که جنگ سخت و جنگ نرم، دو روی یک سکهاند.
اگر در میدان نبرد، موشکهای ایران پایگاههای متجاوز را در هم کوبیدند، در میدان جام جهانی و کنگره عظیم حج تمع، این «فرهنگ و آرمان ایرانی» است که باید بر ذهنیتهای ساخته شده توسط رسانههای استکباری غلبه کند.
حضور ایران در جام جهانی ۲۰۲۶، بزرگترین مانور قدرت نرم در قرن جدید خواهد بود. استقبال فیفا نشاندهنده این واقعیت است که جهان نمیتواند ایران را نادیده بگیرد. ایران به عنوان یک قدرت صعودکننده، نباید به دست خود، حق حضورش را در مجامع جهانی سلب کند.
عبور از مرزهای تحریم
ترک کردن صحنه کنگره عظیم حج و جام جهانی به بهانه مسائل امنیتی، فرو افتادن در تله «انزوای خودخواسته» است. همانطور که امام (ره) با اطمینان میگفتند اسلام ابرقدرتها را به خاک مذلت مینشاند، این پیروزی نه فقط در میدان مین، بلکه در میدانهای ورزشی و مناسک مذهبی نیز رقم میخورد.
ملت ایران، ملتی است که هم «دیپلماسی میدان» را بلد است و هم «دیپلماسی منبر». حج تمتع ۲۰۲۶ و جام جهانی ۲۰۲۶، دو منبر بزرگ جهانی هستند. یکی برای بیداری امت اسلامی و دیگری برای بیداری افکار عمومی جهان. حضور نمایندگان ایران در این دو رویداد، تیر خلاصی بر پروژه ایرانهراسی و تاییدی بر این واقعیت است که ایران، کشوری مقتدر، صلحطلب و شکستناپذیر است که حتی در قلب خاک دشمن نیز، پرچم آرمانهای خود را برافراشته نگاه میدارد.
بنابراین، راهبرد «حضور فعال» به جای «تحریم»، ضامن اعتبار ملی و مصلحت عالی نظام در گذار از بحرانهای پس از جنگ خواهد بود. ایران باید در کنگره عظیم حج و جام جهانی فوتبال حاضر باشد تا ثابت کند که هیچ قدرتی قادر نیست صدای توحید و ندای مظلومیت این ملت قهرمان را خاموش کند.
