پروتئین یا کراتین؛ انتخاب ما کدام مکمل باشد

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از وبدا، فاطمه احمدی گفت: از دیدگاه داروسازی، مکمل‌ها اگرچه به‌عنوان «کمک‌کننده» تعریف می‌شوند، اما مصرف نادرست آن‌ها می‌تواند با عوارض و خطراتی همراه باشد؛ به‌ویژه زمانی که بدون آگاهی یا نظارت متخصص مصرف شوند.

این متخصص فارماسیوتیکس افزود: مصرف به اندازه مکمل های پروتئینی مانند وی (Whey) برای افرادی که فعالیت ورزشی منظم دارند می‌تواند به تأمین نیاز پروتئینی کمک کند و جایگزین پروتئین از دست رفته در طی انجام فعالیت ورزشی سنگین باشد. اما مصرف بیش از حد آنها، به‌ویژه در افرادی که فعالیت کافی ندارند یا دچار مشکلات کلیوی هستند، می‌تواند فشار مضاعفی بر کلیه‌ها وارد کند.

احمدی ادامه داد: نکته مهم این است که بسیاری از افراد با تغذیه معمولی نیز می‌توانند نیاز پروتئینی خود را تأمین کنند و لزوماً به مکمل نیاز ندارند.

به گفته وی، کراتین یک منبع طبیعی انرژی است که شباهت ساختاری زیادی به اسیدهای آمینه (زیرواحدهای سازنده پروتئین ها) دارد. کراتین یکی از معدود مکمل‌هایی است که اثربخشی آن در افزایش توان عضلانی در تمرینات کوتاه‌مدت و شدید به‌خوبی مطالعه شده است. با این حال، مصرف آن باید با دوز مناسب و آب کافی همراه باشد.

احمدی افزود: در برخی افراد، مصرف بی‌رویه کراتین می‌تواند باعث احتباس آب، مشکلات گوارشی یا در موارد خاص اختلال در عملکرد کلیه شود، به‌ویژه اگر فرد بیماری زمینه‌ای داشته باشد یا همزمان داروهای خاص مصرف کند.

وی ادامه داد: بسیاری از مکمل‌های چربی‌سوز یا انرژی‌زا حاوی ترکیبات محرک مانند کافئین بالا یا مواد ناشناخته و غیرمجاز هستند که می‌توانند باعث تپش قلب، اضطراب، افزایش فشار خون و حتی عوارض جدی قلبی شوند.

احمدی افزود: در برخی موارد، ترکیبات اعلام‌نشده مانند هورمون های خاص یا دوزهای بالاتر از حد مجاز در این محصولات گزارش شده است که مصرف آنها را با خطرات بیشتری همراه می‌کند. ار جمله این خطرات می توان به نارسایی کبدی و بر هم خوردن تعادل هورمونی اشاره کرد.

وی با اشاره به اینکه، مکمل‌های بدنسازی می‌توانند با برخی داروها تداخل داشته باشند یا برای بعضی بیماران نامناسب باشند، بیان کرد: برای مثال، مصرف همزمان کراتین با داروهای مؤثر بر کلیه، مکمل‌های حاوی کافئین در کنار داروهای قلبی یا ضداضطراب، مصرف پروتئین بالا در بیماران کلیوی، اثر بر سلامت کبد و درنتیجه تاثیر وسیع بر اثربخشی و سمیت سایر داروهای مصرفی. این تداخلات می‌تواند اثربخشی داروها را تغییر داده یا عوارض آنها را تشدید کند.

این متخصص فارماسیوتیکس ادامه داد: بسیاری از افراد تصور می‌کنند چون این محصولات «مکمل» هستند، پس کاملاً بی‌خطرند. در حالی که از دیدگاه داروسازی، هر ماده‌ای که وارد بدن می‌شود، حتی اگر طبیعی باشد، می‌تواند اثرات دارویی و عوارض خاص خود را داشته باشد.

احمدی خاطرنشان کرد: مکمل‌های بدنسازی می‌توانند در شرایط خاص و با مصرف صحیح مفید باشند، اما جایگزین تغذیه مناسب و برنامه ورزشی اصولی نیستند. انتخاب نوع مکمل، دوز مصرفی و بررسی شرایط فردی (مانند بیماری‌ها یا داروهای مصرفی) نقش مهمی در ایمنی آن‌ها دارد. مشورت با داروساز یا متخصص، پیش از شروع مصرف، می‌تواند از بروز بسیاری از عوارض جلوگیری کند.

وی همچنین توصیه کرد که مکمل های ورزشی حتما از مراکز فروش مجاز مثل داروخانه ها که اصالت کالای آنها قابل ردیابی و پیگیری است، تهیه شوند.