هنر ایرانی از درون اندیشه یگانگی و وحدت هستی بر میخیزد و ستون هویت تمدنی ماست/ پاسداری از فرهنگها، عامل انسجام و همبستگی ملی است
پیشکسوت عرصه نمایش و از چهرههای شاخص فرهنگ و هنر ایران، با تاکید بر نقش بنیادین هنر در تثبیت وحدت ملی گفت: هویت ملی ایرانیان نه مفهومی انتزاعی، بلکه تجلیِ تاریخیِ باور دیرینه یکتاپرستی است که در تمامی جلوههای فرهنگ، از ادبیات و نمایش تا صنایعدستی و آیینهای بومی، تداوم یافته و امروز همچنان میتواند عامل انسجام و پیوستگی فرهنگی ملت ایران باشد.
داود فتحعلیبیگی، پیشکسوت عرصه نمایش، در گفتوگو با خبرنگار میراثآریا با نگاهی به مفهوم هویت ملی، ریشههای آن را در بستر باورهای کهن و جهانبینی ایرانیان دانست و گفت: در تعریف هویت ملی، به این درک میرسیم که مجموعهای از شکلهای متنوع فرهنگی و هنری، در نهایت یک کل واحد را میسازد؛ هویتی که اگرچه در قالب زبانها و بیانهای مختلف متجلی میشود، اما در بنیاد خویش یک حقیقت واحد و مشترک دارد.
وی ادامه داد: این زبانهای گوناگون، همان هنرهای مختلفاند؛ گاه در صنایعدستی نمود مییابند، گاه در ادبیات و گاه در هنرهای نمایشی و آیینی. همه این جلوهها در اصل از یک سرچشمه برمیخیزند و آن سرچشمه، باور دیرین ایرانیان به یکتاپرستی است؛ باوری که از دیرباز در این سرزمین رواج داشته و جلوههایش در سرتاسر تاریخ و فرهنگ ایران قابل مشاهده است.
فتحعلیبیگی تاکید کرد: حفظ و حراست از این میراث معنوی، وظیفهای فرهنگی و مسئولیتی تمدنی است، آنچه ما را در این آب و خاک پایدار نگه میدارد، همان پاسداری از فرهنگهای اصیل و ریشهدار این سرزمین است. این فرهنگها امروز نیز میتوانند عامل اتحاد، انسجام و تداوم تاریخی ملت ایران باشند.
او ضمن اشاره به پیوند میان هنر و هویت، خاطرنشان کرد: هنر ایرانی نه صرفاً ابزار بیان زیبایی، بلکه مجرای بروز اندیشه و اعتقاد تمدنی ایرانیان است؛ هنری که از درون باور به وحدت هستی و یگانگی خداوند سرچشمه گرفته و در همه ساحتهای فرهنگی – از آیینها و نمایشهای سنتی تا صنایعدستی و ادبیات کهن – بیانگر ژرفای معنوی ملت ایران بوده است.
فتحعلیبیگی در پایان، با تاکید بر ضرورت صیانت از میراثفرهنگی و هنری ایران، یادآور شد: ادامه حیات فرهنگی این سرزمین در گرو حفظ و بازآفرینی آن باورهای اصیل و ارزشهایی است که در طول سدهها مردم ایران را به وحدت درونی و انسجام اجتماعی رساندهاند. فرهنگ ایرانی اگر در این مسیر پاسداری شود، خود بزرگترین سرمایه برای آینده تمدنی کشور خواهد بود.
انتهای پیام/
