«مواجهه درمانی» می تواند آلرژی به بادام زمینی را تسکین دهد

به گزارش خبرنگار مهر به نقل از مدیسن نت، محققان گزارش دادند کودکان ۱ تا ۳ سال که روزانه مقدار کمی بادام زمینی مصرف می‌کردند، به آرامی به آن عادت کردند.

«کارولین نیلسون» محقق و دانشیار علوم بالینی و آموزش در موسسه کارولینسکا در سوئد، در یک بیانیه خبری گفت: «همه کودکانی که از این پروتکل پیروی کردند، به هدف خوردن سه و نیم بادام زمینی بدون تجربه واکنش آلرژیک دست یافتند و اکثر آنها توانستند تا ۲۵ بادام زمینی مصرف کنند.»

او گفت: «ما این درمان را در صورتی که تحت شرایط کنترل شده در یک مرکز مراقبت‌های بهداشتی انجام شود، ایمن می‌دانیم.»

برای مطالعه جدید، محققان ۷۵ کودک نوپا را در استکهلم با آلرژی‌های تایید شده به بادام زمینی درمان کردند. شدت آلرژی آنها از علائم خفیف تا واکنش‌های شدید متغیر بود.

۵۰ کودک به طور تصادفی برای دریافت مواجهه درمانی به شکل پفک بادام زمینی انتخاب شدند، در حالی که ۲۵ کودک دیگر به طور کامل از مصرف بادام زمینی منع شدند.

درمان در بیمارستان با دوز بسیار پایین شروع شد و سپس در خانه با مقادیر روزانه‌ای که به بچه‌ها داده می‌شد، ادامه یافت. هر ۴ تا ۶ هفته، دوز افزایش می‌یافت تا زمانی که کودکان به دوز نگهدارنده پایین معادل حدود یک و نیم بادام زمینی در روز برسند.

نیلسون گفت: «این اولین مطالعه تصادفی ایمونوتراپی خوراکی در کودکان نوپا است که شامل دوز آهسته و دوز نگهدارنده پایین است. پفک‌های بادام زمینی به راحتی بلعیده می‌شدند، که پیگیری درمان را برای خانواده‌ها ساده می‌کرد و ما از میزان مثبت بودن نتایج شگفت‌زده شدیم.»

پس از سه سال، ۸۲ درصد از کودکان در گروه درمان مواجهه‌ای می‌توانستند حداقل سه و نیم بادام زمینی را بدون واکنش آلرژیک بخورند، در مقایسه با ۱۲ درصد از کودکان در گروه کنترل.

عوارض جانبی معمولاً خفیف بودند، از جمله خارش دهان یا بثورات پوستی. محققان گفتند که واکنش‌های جدی‌تر عمدتاً در حالی رخ می‌دادند که دوزهای بادام زمینی افزایش می‌یافتند و تعداد کمی از کودکان به تزریق آدرنالین نیاز داشتند.

آنها گفتند که این نشان می‌دهد که اگرچه درمان مؤثر است، اما باید تحت شرایط کنترل شده و با نظارت متخصصان پزشکی انجام شود.

«آنا آسارنوج» محقق و دانشیار سلامت زنان و کودکان در موسسه کارولینسکا، در یک بیانیه خبری گفت: «این کار را نباید والدین در خانه انجام دهند، زیرا واکنش‌های جدی هنوز هم ممکن است رخ دهد.»

در مرحله بعد، محققان قصد دارند چگونگی تغییر سیستم ایمنی کودکان را در طول درمان تجزیه و تحلیل کنند. آنها همچنین قصد دارند کودکان را ردیابی کرده و تحمل طولانی مدت آنها را زیر نظر بگیرند.