راز گنبدهای غولپیکر گوگل / وقتی دیاکسید کربن تبدیل به برق میشود
گوگل برای حل یکی از بزرگترین مشکلات انرژی پاک، سراغ ذخیره برق با استفاده از دیاکسید کربن رفته است. آیا این فناوری قطعه گمشده آینده انرژی است؟
به گزارش خبرآنلاین، گوگل برنامه دارد در سالهای آینده، باتریهای مبتنی بر دیاکسید کربن را در نزدیکی مراکز داده خود در نقاط مختلف جهان مستقر کند. حرکتی که میتواند مسیر ذخیرهسازی انرژی تجدیدپذیر را بهطور جدی تغییر دهد.
این فناوری که توسط شرکت ایتالیایی Energy Dome توسعه یافته، بهجای مواد شیمیایی رایج در باتریهای لیتیومی، از خواص فیزیکی دیاکسید کربن برای ذخیره و آزادسازی انرژی استفاده میکند. هدف اصلی گوگل از این سرمایهگذاری، دستیابی به وعده جاهطلبانه، تأمین ۱۰۰ درصد برق مورد نیاز از انرژی پاک تا سال ۲۰۳۰ است.
باتری دیاکسید کربن چطور کار میکند؟
در زمانهایی که تولید برق خورشیدی یا بادی بیش از نیاز شبکه است، انرژی اضافی صرف فشردهسازی دیاکسید کربن میشود. این دیاکسید کربن فشردهشده به حالت مایع درمیآید و در یک مخزن یا گنبد بزرگ ذخیره میشود.
وقتی شبکه دوباره به برق نیاز دارد مثلاً شبها یا در زمان کاهش باد دیاکسید کربن مایع آزاد میشود، دوباره به حالت گاز بازمیگردد و با انبساط خود، توربینها را به حرکت درمیآورد. نتیجه این فرایند تولید برق بدون سوزاندن سوخت فسیلی است.
مراکز داده گوگل از پرمصرفترین زیرساختهای جهان هستند و مصرف آنها محدود به ساعات روز نیست. باتریهای لیتیومی معمولاً فقط برای چند ساعت ذخیره انرژی مناسب هستند، اما باتریهای دیاکسید کربن میتوانند ذخیرهسازی بلندمدت (Long-Duration Energy Storage) را ممکن کنند. چیزی که برای پایداری انرژی تجدیدپذیر حیاتی است.
مزایای فناوری باتری دیاکسید کربن
-
به لیتیوم، کبالت و نیکل وابسته نیست
-
از مواد ارزان و در دسترس استفاده میکند
-
قابلیت استانداردسازی و نصب در نقاط مختلف جهان را دارد
هر واحد باتری دیاکسید کربن میتواند حدود ۲۰۰ مگاواتساعت انرژی ذخیره کند. مقداری که برای تامین برق هزاران خانه در یک روز کامل کافی است. Energy Dome پیشتر نمونههای عملیاتی این سیستم را در ایتالیا راهاندازی کرده و پروژههای جدیدی در آمریکا و هند در دست اجرا دارد.
البته این فناوری بینقص نیست. ابعاد فیزیکی بزرگ این باتریها، نیاز به زمین وسیع دارد و نگهداری حجم بالای دیاکسید کربن تحت فشار، نگرانیهای ایمنی خاص خود را ایجاد میکند. با این حال، توسعهدهندگان تأکید میکنند که دیاکسید کربن مورد استفاده در یک چرخه بسته میماند و به جو آزاد نمیشود.
اگر باتریهای دیاکسید کربن در مقیاس بزرگ موفق شوند، میتوانند به یکی از ستونهای اصلی شبکههای برق پاک نهتنها برای گوگل، بلکه برای کل صنعت انرژی تبدیل شوند.
۵۸۵۸
