تداوم کاوشها در «شهر گلادیاتورها»/ کشف صدها اثر از دورههای سلجوقی، ممالیک محلی و عثمانی
کاوشهای باستانشناسی در شهر باستانی استراتونیکیا در جنوبغربی ترکیه، موسوم به «شهر گلادیاتورها»، نشان میدهد که حدود یکسوم آثار بهدستآمده از این محوطه به دوره عثمانی، تعلق دارد؛ موضوعی که بیانگر تداوم سکونت و حیات انسانی در این شهر از دوران باستان تا عصر حاضر است.
به گزارش خبرنگار میراثآریا به نقل از رسانههای بینالمللی، کاوشها و عملیات حفاظت و مرمت در شهر باستانی استراتونیکیا واقع در استان موغلا در جنوبغربی ترکیه همچنان ادامه دارد و باستانشناسان موفق به شناسایی و ثبت شمار قابل توجهی از آثار متعلق به دورههای مختلف تاریخی شدهاند.
پروفسور «بلال سوغوت» سرپرست کاوشهای استراتونیکیا و محوطه مقدس لاگینا، اعلام کرد که این شهر باستانی یکی از معدود سکونتگاههای جهان به شمار میرود که آثار تداوم زندگی در آن از دوران باستان تا دوره جمهوری ترکیه بهصورت پیوسته قابل مشاهده است.
به گفته وی، تمرکز اصلی کاوشهای سال جاری بر بخشهایی همچون کتابخانه باستانی، تئاتر، حمامهای عمومی و همچنین سازههای متعلق به دورههای ترک قرار دارد. هدف از این مطالعات، آشکارسازی الگوهای استقرار انسانی و بازسازی شیوه زندگی ساکنان این شهر در طول هزاران سال است.
سوغوت با اشاره به نتایج فصل گذشته کاوشها اظهار کرد: در سال گذشته در مجموع یکهزار و ۱۱۵ شیء تاریخی از محوطه استراتونیکیا کشف و برای انجام مطالعات حفاظتی و مرمتی به موزه موغلا منتقل شد.
وی افزود: آثار بهدستآمده شامل اشیایی از جنس مرمر، سفال، فلز، شیشه و استخوان است که اطلاعات ارزشمندی درباره زندگی روزمره، مناسبات اجتماعی و فعالیتهای اقتصادی ساکنان این شهر در دورههای مختلف تاریخی ارائه میکنند.
سرپرست هیات کاوش استراتونیکیا تاکید کرد: حداقل یکسوم آثار کشفشده متعلق به دورههای ترک است.
به گفته او، در جریان کاوشها، بقایای معماری و اشیایی از دورههای مِنتشهاوغلو، سلجوقیان، آلایِه، ساروخاناوغلو، جانداراوغلو، آیدیناوغلو، عثمانی و همچنین دوره جمهوری ترکیه شناسایی شده است.
کاوشگران همچنین در بخش کتابخانه باستانی این شهر موفق به کشف موزائیکهایی متعلق به حدود یکهزار و ۶۰۰ سال پیش شدهاند. این موزائیکها که دارای کتیبههایی از دوره بیزانس آغازین هستند، پس از پایان عملیات حفاظت و مرمت در معرض دید عموم قرار خواهند گرفت.
شهر باستانی استراتونیکیا که در فهرست موقت میراث جهانی یونسکو قرار دارد، از مهمترین شهرهای تاریخی منطقه کاریا در آناتولی باستان به شمار میرود و به دلیل تداوم سکونت انسانی از عصر مفرغ تا دوران معاصر، از جایگاه ویژهای در مطالعات باستانشناسی برخوردار است.
انتهای پیام/
