از «فروختن حق طبیعی هر فرد به عنوان امتیاز، واقعا در جهان نوبره» تا «انشالله اینترنت همیشه ملی بمونه»
تجاریسازی دسترسی آزاد به اینترنت تحت عنوان سرویسهای «اینترنت پرو»، واکنشهای بسیار تند و متنوعی را در میان کاربران برانگیخته است؛ از تحلیلهای انتقادی درباره نقض قانون اساسی و تبعیض دیجیتال تا درخواست برای پاسخگویی در قبال هزینههای گزاف و کیفیت پایین اینترنت عمومی.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، طرح «اینترنت پرو» که در هفتههای اخیر به عنوان مدلی برای دسترسی پایدارتر کسبوکارها و برخی نهادهای حرفهای به اینترنت معرفی شده، به سرعت به یکی از داغترین و بحثبرانگیزترین موضوعات فضای مجازی تبدیل شده است. در حالی که اپراتورها این سرویس را برای تسهیل فعالیتهای تجاری معرفی میکنند، بخش بزرگی از جامعه آن را مصداق عینی «اینترنت طبقاتی» و «تبعیض دیجیتال» میدانند. این موضوع، بار دیگر شکاف میان دسترسی عام و خاص به فضای جهانی را در کانون توجهات قرار داده است؛ کاربران خبرآنلاین نظرات خود را در نسبت با پروژه «اینترنت پرو» در قالب کامنت در گزارش «جزئیات اینترنت پرو به روایت پروسازان / فروش بدون محدودیت تعداد کاربر به پولدارها / جهش هزینه سالانه بسته ۵۰ گیگ از ۵ به ۳۲ میلیون تومان» منتشر کردند؛ در ادامه بخشی از این واکنشها را خواهیم خواند:
در میان نخستین واکنشها، یکی از کاربران نوشته است: «دسترسی به اینترنت آزاد حق همه مردم هست، تا کی باید بی عدالتیها رو تحمل کنیم. دیگه خسته شدیم». کاربر دیگری نیز با تأکید بر جنبههای حقوقی، آن را «نقض اساسی قانون اساسی» دانسته است.
در ادامه، نگرانی درباره پیامدهای اقتصادی و ناعادلانه بودن این مدل تجاری مطرح شده است. کاربری با اشاره به کیفیت اینترنت عمومی پرسیده است: «پس پول بستههای اینترنتی که اپراتورها از مردم گرفتند و اینترنت رو قطع کردند چی میشه؟ اپراتورها اول باید خسارت مدتی که اینترنت قطع بوده و مردم نتونستند از بستههای اینترنتی استفاده کنند رو به مردم پرداخت کنند». کاربر دیگری نوشته: «اینکه حق طبیعی هر فرد رو به عنوان امتیاز بفروشن واقعا در جهان نوبره زندگی تو کشور هر روز داره سخت تر میشه». کاربری هم گفته است:« خجالت نمیکشند وصل کنید اینترنت لامصب رو مردم از کار و زندگی افتادهاند».
بخش دیگری از کامنتها به تجربه میدانی کاربران از کیفیت سرویسهای جدید اشاره دارد. یکی از کاربران این طرح نوشته است: « همچین خبری هم نیست. کیفیت اینترنت پرو حتی از اینترنت در نیمه دوم بهمن هم پایینتر هستش و حتی نمیتونم گوگل استور رو باز کنم. اینترنت پرو با سیم کارت سفید خیلی تفاوت داره». این در حالی است که کاربر دیگری تحلیل متفاوتی ارائه کرده و آن را «ویپیان بومی» دانسته است.
در مقابل، واکنشهای انتقادی بیشتری نتیز دیده میشود؛ کاربری نوشته است: «همش تبعیض رانت فساد، بدبختی و خرابی و نداری مال ما مردم خوشیهاش برای رانتدارها و پولدارها. ظلم میکنید به مردم». کاربر دیگری هم نوشته است:«یعنی چی الان یعنی پایین شهریها چون پول ندارن نتم ندارن دل خوشیمون همون بود.» کاربر دیگری با صراحت بیشتری گفته: « اینترنت طبقاتی و تبعیض دیجیتال نقص آشکار حقوق شهروندی است».
کاربری هم گفته:« همه چیزمان به همه چیزمان هم خوانی دارد»، یکی دیگر از کاربران هم نوشته است:« از زمانی که ملی شده هممون داریم تو یک هوای پاک نفس میکشیم انشالله که همیشه ملی بمونه»؛ با این حال کاربری بر این باور است که:« اینترنت طبقاتی و تبعیض دیجیتال نقص آشکار حقوق شهروندی است.»
از دیگر کامنتها هم میتوان به این نمونه اشاره کرد که حسی متفاوت را منتقل میکرد:« من حاضرم جنگ بشه بمیرم ولی اینترنت دیگه طبقاتی نشه»، دیگری هم نوشته است:« تبریک به مسئولین. گامی دیگر در جهت پر شدن جیب برخی و بدبخت تر شدن مردم عادی.».
در نهایت، ماجرای «اینترنت پرو»، فارغ از اهداف اعلامی مسئولان، به آینهای از نارضایتی عمومی نسبت به شکافهای طبقاتی تبدیل شده است؛ فضایی که در آن، دسترسی به اینترنت جهانی از یک «حق عمومی» به یک «امتیاز» تبدیل شده و مرز میان نیاز حرفهای و رانت، بهسادگی قابل تفکیک نیست.
۲۲۷۳۲۳
