گرایش حراج تهران به زیبایی محض هنرهای سنتی ایرانی

مجتبی گهستونی، روزنامه‌نگار و دبیر سرویس نخبگان و سمن‌های میراث آریا در یادداشتی نوشت: در بدو ورود به گنجینه آثار بیست‌وپنجمین حراج تهران، مخاطب با اثری روبه‌رو می‌شود که در سکوت، روایتگر زنجیره‌ای پیوسته از بیش از هفت هزار سال تحول و تکامل هنر در تمدن ایرانی است. «مرغ ملکوت»، اثر مشترک محمدعلی ودود و شادی حبیب، با بهره‌گیری از مجموعه‌ای کم‌نظیر از فنون هنرهای سنتی ایران، از نخستین آثاری است که نگاه مخاطب را به خود جلب می‌کند و حضوری معنادار برای هنرهای سنتی در مهم‌ترین رویداد بازار هنرهای تجسمی کشور رقم می‌زند.

این تندیس چوبی، پیش از حضور در بیست‌وپنجمین حراج تهران، در سال ۲۰۱۹ به‌عنوان یکی از برگزیدگان بخش هنرهای زیبا جایزه معتبر بین‌المللی A’ Design Award ایتالیا معرفی شده بود؛ افتخاری که بیانگر ظرفیت هنرهای سنتی ایران برای حضور در معتبرترین عرصه‌های جهانی هنر معاصر است.

مرغ ملکوت حاصل هم‌نشینی هنرمندانه مجموعه‌ای از اصیل‌ترین فنون هنر ایرانی از جمله منبت، مشبک، معرق، خراطی، پیکرتراشی و مقرنس است؛ تکنیک‌هایی که در قالب یک اثر واحد، نه صرفاً به نمایش مهارت‌های فنی، بلکه به بازآفرینی زیبایی‌شناسی، اندیشه و جهان‌بینی هنر ایرانی انجامیده‌اند. این اثر با الهام از مفاهیم عرفانی و بهره‌گیری از ظرفیت‌های بیانی چوب، تصویری معاصر از یکی از کهن‌ترین سنت‌های هنری ایران ارائه می‌کند.

کاتالوگ رسمی بیست‌وپنجمین حراج تهران نیز در معرفی این اثر، آن را نمونه‌ای برجسته از پیوند هنرهای سنتی ایران با بیان معاصر دانسته و بر بهره‌گیری هنرمندانه از تنوع گونه‌های چوب، ظرافت اجرا و لایه‌های نمادین و زیبایی‌شناختی آن تأکید کرده است.

از دیگر نکات قابل توجه این دوره از حراج تهران، حضور شادی حبیب متولد ۱۳۶۵ به‌عنوان جوان‌ترین هنرمند معرفی‌شده در کاتالوگ بیست‌وپنجمین حراج تهران است.

مشارکت او در خلق مرغ ملکوت، نمادی از تداوم نسل‌به‌نسل دانش و مهارت در هنرهای سنتی ایران و گواهی بر نقش مؤثر بانوان هنرمند در حفظ، بازآفرینی و توسعه میراث هنری کشور به شمار می‌رود. این حضور، تصویری روشن از جایگاه روزافزون زنان ایرانی در صیانت و اعتلای هنرهای ملی و انتقال آن به نسل‌های آینده ارائه می‌دهد.

حضور اثر جاودانه مرغ ملکوت در بیست‌وپنجمین حراج تهران را می‌توان فراتر از عرضه یک اثر هنری ارزیابی کرد. این رویداد، نشانه‌ای از توجه روزافزون به زیبایی محض هنرهای سنتی ایران و پذیرش آن‌ها در عالی‌ترین سطوح بازار حرفه‌ای هنر است؛ رویکردی که نشان می‌دهد هنرهای سنتی، با حفظ اصالت و در عین بهره‌گیری از زبان معاصر، جایگاهی شایسته در جریان هنرهای زیبا یافته‌اند و می‌توانند به‌عنوان بخشی از سرمایه فرهنگی ایران، در معتبرترین رویدادهای هنری ملی و بین‌المللی حضوری اثرگذار داشته باشند.

انتهای پیام/