چرا تجربه ایران برای آمریکا سنگین‌تر از ویتنام است؟

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از مهر، نشریه فارن پالسی در مقاله ای نوشت، دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا وارد یک جنگ اختیاری شد؛ جنگی که با یک فاجعه سیاسی و نظامی به پایان رسید و تبعات طولانی مدت آنها در داخل آمریکا و خارج این کشور باقی خواهد ماند.

در این گزارش آمده است، جنگ آمریکا علیه ایران یک شکست راهبردی شدیدتر و سنگین تر نسبت به جنگ ویتنام است چرا که ضربه های مستقیمی به منافع مهم آمریکا زده و جایگاه جهانی این کشور را تضعیف کرده است. این در حالی است که جنگ ویتنام باعث نشد آمریکا در جنگ سرد موفقیت هایی کسب نکند.

ضعف آمریکا در ورود به جنگ های طولانی مدت

بر اساس این گزارش، جنگ علیه ایران با شکست های نظامی سابق آمریکا تفاوت ظاهری دارد. ایران در این جنگ شاهد بسیج نظامی گسترده یا اعتراضات مردمی مانند آنچه در ویتنام رخ داد نبود. معیار شکست آمریکا تعداد کشته های این کشور نیست بلکه میزان خسارت های وارده به اهداف راهبردی آمریکا به شمار می رود.

جنگ ویتنام با وجود تلفات انسانی سنگین نتوانست مسیر قدرت آمریکا را در جهان تغییر دهد اما در قبال ایران کاملا برعکس بود؛ آمریکا ضعیف تر از زمان ورود به جنگ از آن خارج شد. عملکرد نظامی آمریکا با وجود برتری تجهیزات این کشور محدودیت قدرت آمریکا برای ورود به جنگ های طولانی مدت را برملا کرد. هدف قرار گرفتن غیرنظامیان ایرانی به ویژه کودکان در میناب نیز تبدیل به نماد این جنگ شد.

قدرت سایبری و موشکی ایران

در ادامه این گزارش تاکید شده است، موفقیت ایران در نفوذ به برخی سامانه های دفاعی آمریکا سؤالات خطرناکی را در خصوص میزان قدرت آنها برای رویارویی با حملات طولانی مدت مطرح کرده است. یکی از مهم ترین شکست های آمریکا در قبال ایران مسئله تغییر نظام در این کشور است چرا که جنگ نه تنها این موضوع را محقق نکرد بلکه باعث تقویت نظام حاکم شد.

حملات هوایی آمریکا و اسرائیل نیز بار دیگر محدودیت قدرت نظامی کلاسیک را نشان داد چرا که برنامه موشکی ایران در برابر این حملات مشترک پایدار ماند و باعث شد ثابت کند هر گونه حمله دیگر علیه این کشور موفق نخواهد بود.

بر اساس این گزارش، ایران متوجه اهمیت تنگه هرمز به عنوان یک اهرم اقتصادی مؤثر در عرصه جهان شده است. عقب نشینی آمریکا از خاورمیانه مانند ویتنام یک گزینه سخت است. این کشور در ضعیف ترین حالت داخلی و خارجی خود به سر می برد و اعتماد همپیمانان به قدرت این کشور کاهش پیدا کرده است. افکار عمومی در آمریکا نیز از این به بعد نسبت به حمایت از مداخلات خارجی جدید تردید خواهد داشت.