«پایداری ایرانی» به چاپ چهارم رسید/ بازخوانی الگویی برای عبور از بحرانها
کتاب «پایداری ایرانی؛ محیط زیست بهمثابه زندگی» به کوشش محمد درویش، با مقالاتی از احمد آلیاسین، حسین آخانی، افسانه احسانی، یوسف حجت، رضا حقپرست، جهانفر دانشیان، محمد درویش، آرش رحیمی، محسن رنانی، اسکندر زند، علی شادلو، هایده شیرزادی، حمید طراوتی، نعمتالله فاضلی، کاوه فیضاللهی، اردشیر گراوند، نغمه مبرقعی و فرشاد مؤمنی منتشر شده است.
محمد درویش، پژوهشگر و فعال محیط زیست، در گفتوگو با خبرنگار میراثآریا، از تجدید چاپ کتاب «پایداری ایرانی؛ محیط زیست بهمثابه زندگی» خبر داد و گفت: استقبال از این کتاب نشان میدهد مسئله پایداری و آینده ایران، همچنان یکی از دغدغههای جدی جامعه ایرانی است.
درویش درباره چرایی استقبال از این کتاب اظهار کرد: «پایداری ایرانی» در پاییز سال گذشته منتشر شد و اکنون به چاپ چهارم رسیده است؛ اتفاقی که برای کتابی با موضوع محیط زیست، توسعه پایدار و آینده ایران، بسیار دلگرمکننده است.
او افزود: یکی از ویژگیهای مهم این کتاب، گردهم آمدن شماری از متخصصان و صاحبنظران حوزههای مختلف است؛ افرادی که هرکدام از منظر تخصصی خود به مسائل ایران نگاه کردهاند و تلاش کردهاند درباره راههای پایداری و عبور از بحرانهای پیشروی کشور سخن بگویند.
به گفته درویش، نویسندگان این مجموعه از حوزههایی همچون اقتصاد، جامعهشناسی، زیستشناسی، گیاهشناسی، کشاورزی، مهندسی آب و انرژی، گردشگری، بومشناسی و علوم اجتماعی در این اثر گرد هم آمدهاند تا تصویری چندوجهی از وضعیت محیط زیست و توسعه پایدار ایران ارائه دهند.
او با اشاره به عنوان کتاب «پایداری ایرانی» ادامه داد: در زمانهای که ناپایداری از هر سو بر زندگی انسانها سایه انداخته است، سخن گفتن از پایداری ایران شاید در نگاه نخست عجیب به نظر برسد؛ اما ایران و مردمان این سرزمین در طول تاریخ، الگویی از ماندگاری و پایداری را عرضه کردهاند که نیازمند بازخوانی است.
این پژوهشگر محیط زیست تأکید کرد: پرسش اصلی این است که ایران با وجود تمامی فرازونشیبها، بحرانها و دشواریهایی که در طول تاریخ تجربه کرده، چگونه توانسته است همچنان به حیات خود ادامه دهد و پایدار بماند؟ پاسخ به این پرسش میتواند برای امروز ما نیز اهمیت داشته باشد.
درویش با بیان اینکه «پایداری ایرانی» تنها یک موضوع محیط زیستی نیست، گفت: پایداری به معنای واقعی، موضوعی میانرشتهای است و نمیتوان درباره آینده ایران بدون توجه همزمان به اقتصاد، جامعه، فرهنگ، محیط زیست، منابع طبیعی، آب، انرژی و شیوه حکمرانی سخن گفت. به همین دلیل در این کتاب تلاش شده است موضوع پایداری از زوایای مختلف مورد بررسی قرار گیرد.
او درباره استقبال از این کتاب اظهار کرد: شاید یکی از دلایل استقبال از «پایداری ایرانی» این باشد که نویسندگان با وجود تفاوت دیدگاهها و تخصصهای خود، در یک نقطه مشترک گرد هم آمدهاند و آن، دغدغه ایران و آینده این سرزمین است.
درویش افزود: هجده نویسنده و متخصص با دیدگاههای مختلف در این مجموعه مشارکت کردهاند و تلاش کردهاند برای ایران و درباره رمزهای پایداری دوباره ایران بنویسند. شاید همین همدلی و دغدغه مشترک، یکی از دلایل ارتباط مخاطبان با این کتاب باشد.
او با اشاره به استقبال مخاطبان از کتاب حتی در شرایط دشوار اجتماعی و بحرانهای مختلف گفت: اینکه «پایداری ایرانی» حتی در روزهای سخت و پرتنش نیز خواهان داشته و خوانده شده، نشان میدهد مسئله آینده ایران و نگرانی درباره محیط زیست و سرنوشت این سرزمین، دغدغهای جدی برای بخش قابل توجهی از جامعه است.
این فعال محیط زیست ادامه داد: ما امروز بیش از هر زمان دیگری به بازخوانی الگوهای پایداری ایرانی نیازمندیم. اگر بتوانیم از تجربه تاریخی، دانش بومی، ظرفیتهای علمی و تجربه متخصصان استفاده کنیم، شاید بتوانیم مسیر متفاوتی برای مواجهه با بحرانهای محیط زیستی و اجتماعی پیش رو ترسیم کنیم.
درویش همچنین از برگزاری نشستی درباره کتاب «پایداری ایرانی» در نشر بیدگل در بابلسر خبر داد و گفت: بهزودی در کنار هموطنان عزیزم در بابلسر درباره راز استقبال از این کتاب و اینکه چرا جامعه ایرانی همچنان به موضوع پایداری و آینده ایران علاقهمند است، سخن خواهم گفت.
کتاب «پایداری ایرانی؛ محیط زیست بهمثابه زندگی» به کوشش محمد درویش، با مقالاتی از احمد آلیاسین، حسین آخانی، افسانه احسانی، یوسف حجت، رضا حقپرست، جهانفر دانشیان، محمد درویش، آرش رحیمی، محسن رنانی، اسکندر زند، علی شادلو، هایده شیرزادی، حمید طراوتی، نعمتالله فاضلی، کاوه فیضاللهی، اردشیر گراوند، نغمه مبرقعی و فرشاد مؤمنی منتشر شده است.
این کتاب در ۵۶۰ صفحه، در قطع رقعی و با جلد سخت منتشر شده و چاپ چهارم آن با قیمت یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان عرضه شده است. طراحی جلد این اثر را سعیده احمدی بر عهده داشته است.
درویش در پایان گفت: شاید پرسش اصلی این نباشد که چرا ایران با وجود همه بحرانها همچنان پایدار مانده است؛ بلکه باید از خود بپرسیم که ما امروز برای تداوم این پایداری چه مسئولیتی داریم و چگونه میتوانیم محیط زیست را نه موضوعی حاشیهای، بلکه بهعنوان بخشی از زندگی و آینده ایران ببینیم.
انتهای پیام/
