نگرانی پرستاران تازه کار از استرس شغلی و فشار کاری
دبیر بورد پرستاری کشور با تأکید بر اهمیت مدیریت «گذار حرفهای» پرستاران نو ورود، گفت: نیروهای تازه وارد با استرسهای شغلی، فشار کاری و نگرانی از خطا مواجهاند.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از وبدا، مسعود فلاحی، در هشتاد و ششمین اجلاس مدیران پرستاری، با اشاره به مفهوم «ترانزیشن» یا گذار حرفهای اظهار داشت: گذار حرفهای به معنای عبور از یک مرحله به مرحلهای دیگر است و در حرفه پرستاری، بهویژه در ماههای نخست اشتغال، اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا فارغالتحصیلان برای تبدیل شدن به پرستاران حرفهای نیازمند طی یک فرآیند تدریجی رشد مهارتی در محیطی حمایتی هستند.
وی با بیان اینکه ۶ ماه نخست اشتغال دورهای حساس محسوب میشود و نیروهای تازه استخدام شده در این مدت با استرسهای شغلی، فشار کاری و نگرانی از خطا مواجهاند، افزود: اجرای برنامههای منظم اورینتیشن، مصاحبههای حمایتی با نیروهای جدید، دسترسی به پرستاران باتجربه برای راهنمایی، تدوین دستورالعملهای مشخص و بهکارگیری مناسب نیروها در بخشهای متناسب با سطح مهارت، از وظایف مهم مدیران پرستاری است.
فلاحی با تأکید بر اینکه آموزش هدف نیست بلکه ابزاری برای ارائه خدمات ایمن و باکیفیت است، گفت: با توجه به تحولات سریع دانش پزشکی، آموزشهای ضمن خدمت و آموزش مداوم برای تمامی پرستاران اجتنابناپذیر است.
دبیر بورد پرستاری کشور ادامه داد: مدیران پرستاری و سوپروایزرهای آموزشی باید زمینه مشارکت فعال کارکنان در برنامههای آموزشی، تشویق نیروهای توانمند و بهرهگیری از ظرفیت انجمنهای علمی پرستاری را فراهم کنند.
وی به چالش اشتغال تخصصی پرستاران اشاره کرد و افزود: بهکارگیری نیروهای دارای تحصیلات تخصصی در خارج از حوزه تخصصی، علاوه بر کاهش انگیزه شغلی، موجب هدررفت منابع آموزشی، کاهش کیفیت خدمات تخصصی و کند شدن روند ارتقای حرفهای میشود؛ بنابراین استفاده از نیروهای متخصص در جایگاه تخصصی خود، یکی از الزامات مدیریت منابع انسانی در نظام سلامت است.
وی بر ضرورت تقویت هماهنگی میان دانشگاهها و محیطهای بالینی تأکید کرد و گفت: دانشگاه و بیمارستان دو بخش مکمل یک نظام واحد هستند و تربیت نیروی انسانی توانمند زمانی محقق میشود که همکاری و تعامل مؤثر میان حوزه آموزش و ارائه خدمت شکل گیرد.
فلاحی یادآور شد: تغییر نگرش از «غیرخودی» تلقی کردن دانشجویان به «عضو تیم درمان» بودن، گامی مهم در ارتقای کیفیت آموزش بالینی و در نهایت ارتقای کیفیت خدمات سلامت خواهد بود.
