بازدهی بازار‌ها در هفته‌ای که گذشت | سرمایه‌گذاران اتریوم و نقره بیشترین منفعت را بردند

اقتصادآنلاین؛ مهدی صفائی – در هفته‌ای که گذشت (حد فاصل ۱۷ تیر الی ساعت ۱۵ روز ۲۴ تیر ماه ۱۴۰۵)، شرایط اقتصادی و سیاسی که در شرایط عادی با آنها مواجه نمی‌شویم، به وجود آمد. برخی از این اتفاقات خارج از انتظارات فعالان بازار‌های مختلف بود. اهمیت این موضوع در آن است که تفاوت انتظارات و واقعیت‌ها، نوسانات دور از انتظار را رقم می‌زند.

مهم‌ترین عواملی که بازار‌های داخلی و جهانی را در هفت روز گذشته تحت تاثیر قرار داد، انتشار داده‌های مربوط به تورم کل ماهانه و سالانه، تورم هسته ماهانه و سالانه، انسداد مجدد تنگه هرمز توسط ایران و شروع دوباره محاصره دریایی ایران توسط آمریکا بودند.

بازار‌های داخلی

انسداد تنگه هرمز و شروع مجدد محاصره دریایی، بیش از هر بازار دیگری، بر روی بازار سرمایه ایران اثرگذار بود. شدت این اثرگذاری به نحوی بود که شاخص کل بورس در تاریخ ۲۴ تیر ماه نسبت به ۱۷ تیر ماه، ۷.۴۳ درصد سطح پایین‌تری دارد.

وابستگی بازار بورس ایران به اخبار و رخداد‌های سیاسی بیش از هر متغیر دیگری است. اهمیت امنیت سرمایه‌گذاری و قوانین محدود کننده بازار بورس از عوامل حساسیت بالای بازار سرمایه نسبت به سیاست است.

اقدامات سیاسی همچنین، بر روی نرخ ارز اثرات موثری دارد. هرچه اتفاقات تهدید کننده امنیت بیشتر باشد، میل به خرید دلار بیشتر می‌شود. از دلایل اقبال به خرید دلار در مواقع بحرانی، مقبولیت بین‌المللی این ارز قدرتمند در مقایسه با پول ملی است. افزون بر آن، افزایش تورم انتظاری به واسطه اتفاقات نظامی و سیاسی، رغبت به خرید دلار با هدف کسب سود تورمی را افزایش می‌دهد.

در هفت روز گذشته، زد و خورد‌های نظامی و اقدامات نشآت گرفته از آن، موجب افزایش قیمت دلار به میزان ۴.۳۶ درصد شده است.

قیمت دلار یکی از متغیر‌های مهم در ارزش‌گذاری نقره و طلای داخل است. در برخی مواقع اثرات دلار بر روی طلای داخل، بیش از اونس جهانی طلا و نقره جهانی است. تغییرات دلار در بازه زمانی مورد بررسی موجب افزایش ۵.۳ و ۳.۱۸ درصدی نقره و طلای ۱۸ عیار شد.

فلزات گران‌بها

قیمت جهانی فلزات گران‌بها، مشخصا اونس طلا، نقره و مس جهانی علاوه بر عوامل سیاسی تحت تاثیر عوامل اقتصادی و بنیادی نیز قرار دارد. در ماه گذشته گمانه زنی تحلیلگران نسبت به تغییرات نرخ بهره، بر اساس داده‌های اشتغال آمریکا، خوش‌بینانه بود. به طوری که پیش از انتشار داده‌ها، اغلب تحلیلگران احتمال افزایش یا ثبات نرخ بهره را به مراتب بالاتر از کاهش آن می‌دانستند. اما پس از انتشار داده‌های اشتغال، برخی بیش از پیش به کاهش نرخ بهره امیدوار شدند.

همچنین انتشار کمتر از پیش‌بینی داده‌های تورم کل ماهانه و سالانه و تورم هسته ماهانه و سالانه توسط فدرال رزرو، طی هفته گذشته، بار دیگر امید به کاهش نرخ بهره را زنده کرد.

احتمالات راجع به کاهش نرخ بهره، به طور طبیعی محرک رشد قیمت فلزات جهانی است. با این وجود، متغیر‌های اقتصادی، خود تحت تاثیر برخی اتفاقات سیاسی هستند. مثلا در صورتی که سرمایه‌گذاران احتمال شدت گرفتن جنگ را بالا بدانند، با توجه به افزایش انتظارات تورمی، هرچند سایر داده‌ها گویای کاهش نرخ بهره باشند، شانس کاهش نرخ بهره کاهش می‌یابد.

در مجموع با توجه به انتظارات تورمی ناشی از جنگ، طلا و نقره جهانی به ترتیب با کاهش ۰.۸۱ و ۰.۴۸ درصدی رو‌به‌رو شدند. همچنین قیمت مس جهانی به واسطه تقاضای پیوسته، رشد ۲.۸۹ درصدی را تجربه کرد.

ارز‌های دیجیتال

در شرایط معمول، تاثیرپذیری ارز‌های دیجیتال با اندازه بزرگ، از عوامل اقتصادی و سیاسی، مانند تاثیری است که قیمت فلزات جهانی از این عوامل می‌گیرند.

بر اساس داده‌های اقتصادی، احتمال افزایش نرخ بهره نسبت به قبل کمتر شده است. این مهم‌ترین دلیل برای افزایش جذابیت بازار ارز‌های دیجیتال است.

افزایش جذابیت ارز‌های دیجیتال در پی احتمالات راجع به نرخ بهره، قیمت اتریوم را نسبت به هفته گذشته ۸.۷۳ درصد افزایش داد. بیت‌کوین نیز منفعت ۴.۴۱ درصدی را نصیب دارندگان خود کرد.

ریپل، بایننس‌کوین و سولانا نیز هر کدام به ترتیب ۲.۳۳، ۲.۳۰ و ۰.۱۳ درصد افزایش قیمت داشتند.

نکته قابل توجه افزایش درصد بازدهی تمامی ۵ ارز دیجیتال بررسی شده در مقایسه با هفته گذشته است که به دلایل آن اشاره شد.

جمع‌بندی

به گزارش اقتصادآنلاین؛ در میان تمام دارایی‌هایی که بررسی شد، بازدهی مثبت اتریوم و کاهش شاخص کل بازار بورس، بیش از سایر دارایی‌ها بود.

تغییرات مثبت نقره داخلی و طلای ۱۸ عیار با وجود کاهش قیمت نقره جهانی و اونس جهانی طلا، اثرپذیری بیشتر فلزات داخل از دلار نسبت به اونس را عیان می‌کند.

علاوه بر بررسی روند تغییرات قیمتی دارایی‌های مالی در گذشته، بررسی متغیر‌های اقتصادی مهم از جمله نرخ بهره و تورم، نقشه راه مناسبی را برای سرمایه‌گذاری ارائه می‌دهد. هرچند ریسک‌های سیاسی انتظارات تورمی و نرخ بهره را دست‌خوش تغییر می‌کند.