محسنیبندپی: گردشگری فراگیر، مسیر تحقق فرصتهای برابر اجتماعی
معاون گردشگری کشور بر همافزایی نظام سلامت، بهزیستی و حوزه گردشگری برای مناسبسازی اماکن و توسعه خدمات دسترسپذیر با هدف ارتقای کیفیت زندگی افراد دارای معلولیت تأکید کرد.
به گزارش خبرگزاری مهر، انوشیروان محسنیبندپی، معاون گردشگری کشور، با تأکید بر ضرورت شکلگیری همکاریهای بینبخشی میان نظام سلامت، سازمان بهزیستی کشور و وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی اظهار کرد: پیوند ظرفیتهای این سه حوزه میتواند زمینهساز اقدامات مؤثر و پایدار در راستای رفع موانع محیطی و اجتماعی، توسعه گردشگری فراگیر و فراهمکردن فرصتهای برابر برای افراد دارای معلولیت باشد.
وی با قدردانی از تلاشهای مجموعه همکاران سازمان بهزیستی کشور، بهویژه حوزه مشارکتهای مردمی و بخشهای اجتماعی، رویکرد پیشگیرانه و توجه به اصلاح محیط را از الزامات سیاستگذاری اثربخش در حوزه معلولیت دانست و افزود: باید از نگاه صرفاً درمانمحور عبور کنیم و در کنار خدمات پزشکی و حمایتی، به اصلاح شرایط محیطی و اجتماعی بپردازیم تا زمینه حضور و مشارکت مؤثر افراد دارای معلولیت در عرصههای مختلف زندگی فراهم شود.
محسنیبندپی با اشاره به مناسبت هفته ملی ناشنوایان و کمشنوایان و ضرورت توجه به نیازهای افراد دارای معلولیت، خاطرنشان کرد: برنامهریزی در این حوزه باید بر پایه مطالعات علمی، شناخت دقیق مسائل و همکاری دستگاههای تخصصی انجام شود. بر اساس آمارهای جهانی مورد اشاره، حدود ۱۵ درصد از جمعیت جهان با نوعی از معلولیت مواجهاند و همین موضوع، ضرورت توجه فراگیر به دسترسپذیری خدمات و زیرساختها را دوچندان میکند.
معاون گردشگری کشور با اشاره به تجربههای گذشته در حوزه سیاستگذاری اجتماعی و اقدامات حمایتی سازمان بهزیستی، بر ضرورت استمرار حمایتهای قانونی و تبدیل آنها به خدمات ملموس و پایدار تأکید کرد و گفت: حمایت از خانوادههای دارای فرزند معلول و توسعه خدمات اجتماعی باید در چارچوب نگاهی جامع و با مشارکت همه دستگاههای مسئول دنبال شود.
وی با تأکید بر جایگاه دسترسپذیری در توسعه گردشگری فراگیر تصریح کرد: مناسبسازی محیطهای گردشگری نباید صرفاً به رفع موانع فیزیکی محدود شود، بلکه دسترسی به اطلاعات، آموزش، خدمات اقامتی، حملونقل و امکانات موردنیاز افراد دارای معلولیت نیز باید بهصورت همزمان مورد توجه قرار گیرد.
محسنیبندپی افزود: اگر محیط و خدمات بهدرستی دسترسپذیر شوند، بسیاری از محدودیتهایی که افراد دارای معلولیت در بهرهمندی از ظرفیتهای اجتماعی، آموزشی، اقتصادی و گردشگری با آن مواجهاند، قابل رفع خواهد بود. از این منظر، دسترسپذیری تنها یک اقدام عمرانی یا خدماتی نیست، بلکه بخشی از مسئولیت اجتماعی و الزامات توسعه پایدار به شمار میرود.
وی با اشاره به ظرفیت هتلها و مراکز اقامتی کشور برای توسعه خدمات ویژه افراد دارای معلولیت، بر ضرورت شناسایی ظرفیتهای موجود، تشویق تأسیسات گردشگری به مناسبسازی و گسترش آموزشهای تخصصی برای فعالان این صنعت تأکید کرد.
معاون گردشگری کشور همچنین بهرهگیری از ظرفیت کارشناسی سازمان بهزیستی در آموزش و توانمندسازی فعالان گردشگری را ضروری دانست و اظهار کرد: همکاری میان سازمان بهزیستی و بخش گردشگری میتواند به ارتقای استاندارد خدمات، افزایش آمادگی تأسیسات گردشگری و فراهمشدن شرایط مناسب برای سفر و حضور مستقلتر افراد دارای معلولیت کمک کند.
محسنیبندپی با تأکید بر ضرورت نگاه زنجیرهای به توسعه گردشگری فراگیر خاطرنشان کرد: موضوع گردشگری افراد دارای معلولیت را نمیتوان به رفع یک مشکل یا مناسبسازی یک مجموعه محدود کرد؛ بلکه باید تمام زنجیره ارزش گردشگری، از دسترسی به مقصد و حملونقل تا اقامت، خدمات، اطلاعرسانی و تجربه سفر، متناسب با نیازهای این گروه از جامعه طراحی و تقویت شود.
وی افزود: گردشگری، افزون بر فراهمکردن فرصت بهرهمندی از اوقات فراغت و تجربههای فرهنگی و اجتماعی، میتواند زمینهساز توسعه اشتغال، افزایش مشارکت اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی افراد دارای معلولیت باشد. تحقق این ظرفیت، مستلزم برنامهریزی هماهنگ، آموزش مستمر و مشارکت مؤثر دستگاههای مسئول و فعالان بخش خصوصی است.
