میدان نقش جهان بدون مدیریت واحد؛ فرسایش تدریجی در کمین یک اثر جهانی

جواد رحمتی در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: میدان نقش جهان به عنوان مهم‌ترین اثر ثبت جهانی استان، برای حفظ جایگاه و ارزش‌های تاریخی خود بیش از هر چیز به یک نظام مدیریتی منسجم و واحد نیاز دارد.

وی افزود: گستردگی مسئولیت‌ها و تعدد دستگاه‌های دخیل در مدیریت میدان نقش جهان موجب شده است که تصمیم‌گیری‌ها با پراکندگی همراه باشد، در حالی که حفاظت از چنین مجموعه ارزشمندی نیازمند مدیریت یکپارچه و هماهنگی میان تمامی دستگاه‌های مسئول است.

مدیر پایگاه جهانی میدان نقش جهان با اشاره به چالش‌های موجود در این مجموعه جهانی تصریح کرد: علاوه بر فرسایش طبیعی ناشی از گذر زمان، مداخلات انسانی، تغییر برخی کاربری‌ها، رکود گردشگری و مشکلات اقتصادی نیز بر وضعیت میدان نقش جهان تأثیر گذاشته و ضرورت اتخاذ تصمیم‌های اساسی را دوچندان کرده است.

وی ادامه داد: امروز مهم‌ترین مطالبه پایگاه جهانی میدان نقش جهان، ایجاد ساختاری است که بتواند تمامی دستگاه‌های اجرایی، خدماتی و مدیریت شهری را در قالب یک مدیریت واحد گرد هم آورد تا تصمیم‌ها با سرعت، هماهنگی و اثربخشی بیشتری اجرا شوند.

رحمتی با اشاره به برنامه‌های در دست تدوین برای این مجموعه جهانی گفت: طی ماه‌های اخیر مطالعات آسیب‌شناسی میدان نقش جهان در حوزه‌های مختلف آغاز شده تا نیازهای واقعی این اثر جهانی به صورت دقیق شناسایی شود و بر اساس اولویت‌ها برای رفع آنها برنامه‌ریزی صورت گیرد.

وی افزود: میدان نقش جهان تنها به مرمت بناهای تاریخی نیاز ندارد، بلکه در حوزه‌های مختلف از جمله تأسیسات زیربنایی، شبکه آب و فاضلاب، تجهیزات فنی، خدمات شهری و زیرساخت‌های پشتیبان نیز با نیازهای متعددی مواجه است که باید در قالب یک برنامه جامع مورد رسیدگی قرار گیرد.

مدیر پایگاه جهانی میدان نقش جهان با تأکید بر ظرفیت مسئولیت اجتماعی دستگاه‌ها و بنگاه‌های اقتصادی اظهار کرد: اگر بتوان از این ظرفیت به شکل هدفمند استفاده کرد، امکان اجرای طرح‌های مؤثر برای حفاظت، آسیب‌شناسی و افزایش ماندگاری این اثر جهانی فراهم خواهد شد.

وی تصریح کرد: بخش زیادی از توان مجموعه مدیریت میدان نقش جهان امروز صرف حل مسائل روزمره می‌شود، در حالی که باید فرصت بیشتری برای برنامه‌ریزی‌های بلندمدت، حفاظت علمی و استفاده از ظرفیت‌های بین‌المللی این اثر ثبت جهانی فراهم شود.