صنایع دستی میراث ملموس؛ نبض تپنده گردشگری پایدار و سفیران هویت ملی

به گزارش خبرگزاری مهر، انوشیروان محسنی‌بندپی، معاون گردشگری کشور در یادداشتی نوشت: «صنایع‌دستی تنها کالبدی از گل، سنگ، چوب یا ابریشم نیست؛ بلکه تجلی‌گاه روح جمعی، تمدن کهن و نبوغ بی‌بدیل ایرانی است که در گذر اعصار، همچون پیوندی ناگسستنی، اصالت را به مدرنیته گره زده است. فرا رسیدن بیستم خردادماه، «روز جهانی صنایع‌دستی»، مجالی است برای بازخوانی نقش حیاتی این هنرِ قدسی در پهنه صنعت گردشگری و واکاوی پیوند دوسویه و راهبردی این دو حوزه.

امروز در ادبیات توسعه، صنایع‌دستی و گردشگری نه به عنوان دو نهاد مجزا، بلکه به مثابه بال‌های پرواز اقتصاد هویت‌بنیان شناخته می‌شوند. از یک سو، صنایع‌دستی به عنوان «میراثی زنده»، به مقاصد گردشگری غنای فرهنگی بخشیده و با ایجاد «تجربه زیسته» برای گردشگران، انگیزه سفر را دوچندان می‌کند. گردشگری که به تماشای دستان هنرمند یک سفالگر می‌نشیند یا گره‌های ظریف یک قالی را دنبال می‌کند، در حقیقت سفری به اعماق تاریخ و فرهنگ ایران زمین داشته است.

از سوی دیگر، گردشگری قدرتمندترین پیشران برای رونق و پایداری صنایع‌دستی است. حضور گردشگر در پهنه‌های جغرافیایی ایران — از کپرهای هنرمندانه جنوب تا کارگاه‌های نساجی سنتی در شمال — تضمین‌کننده چرخه اقتصادی، صیانت از فنون بومی و مانع از فراموشی هنرهای اصیل در تندباد فراموشی است. این تعامل دوسویه، مدل موفقی از «گردشگری خلاق» را پدید می‌آورد که در آن نه تنها ارزآوری و اشتغال‌زایی محقق می‌شود، بلکه عدالت اجتماعی و توسعه پایدار در محروم‌ترین نقاط کشور نیز شکل می‌گیرد.

معاونت گردشگری کشور بر این باور است که ارتقای برند ملی و تقویت دیپلماسی فرهنگی، در گروی معرفی شایسته این آثار فاخر است. هر اثر صنایع‌دستی که توسط گردشگران به اقصی نقاط جهان منتقل می‌شود، سفیری بی‌صدا اما گویا از صلح، هنر و تمدن ایرانی است که تصویری واقعی و شکوهمند از ایران را در اذهان جهانیان ترسیم می‌کند.

اینجانب ضمن گرامیداشت این روز بزرگ، دستان هنرمندانی را که با سرانگشتان خود، حماسه‌ی هویت می‌آفرینند، می‌فشارم و امیدوارم با هم‌افزایی حداکثری میان فعالان حوزه گردشگری و هنرمندان صنایع‌دستی، شاهد شکوفایی هرچه بیشتر اقتصاد هنر و اعتلای نام ایران سرافراز در عرصه‌های بین‌المللی باشیم.»