چرا پژو به مونتاژکار برقیهای چین تبدیل شد؟
خروج شرکت پژو از بازار ایران پس از تشدید تحریمها، فضا را برای ورود گسترده و بیرقیب خودروسازان نوظهور چینی فراهم کرد؛ حضوری که تا به امروز در سطحیترین شکل ممکن، یعنی مونتاژ قطعات منفصله و با کمترین میزان انتقال دانش فنی یا عمقبخشی به تولید داخلی باقی مانده است.
اما بررسی جدیدترین تحولات زنجیره تأمین در قاره اروپا، تضادی راهبردی و تلخ را با مدل توسعه صنعتی ما آشکار میسازد. گروه خودروسازی استلانتیس به عنوان مالک برندهای بااصالتی چون پژو، فیات و سیتروئن، خطوط تولید بزرگ خود در اسپانیا را در اختیار برند چینی «لیپموتور» قرار داده تا مدل جدید B05 را روانه بازار کند. هدف غربیها از این اقدام، نه یک مونتاژکاری ساده، بلکه جذب پلتفرمهای پیشرفته (نظیر LEAP 3.0) و مهندسی برقی چین برای بقا در رقابت آینده است.
مقایسه این دو رویکرد نشان میدهد که چگونه یک ساختار پویا از ظرفیتهای رقیب برای ارتقای تکنولوژی خود استفاده میکند، در حالی که ساختار انحصاری، بازار خود را صرفاً به بستری برای سود بازرگانی طرف خارجی تبدیل میسازد.
