سرمربی پرافتخار درگذشت/ شوک بزرگ به دنیای فوتبال
به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ورزش سه، امشب فوتبال اروپا و رومانی یکی از سیاهترین شبهای خود را پشت سر میگذارد. میرچا لوچسکو، سرمربی افسانهای که نامش با جامها و افتخارات بیشمار گره خورده بود، در سن ۸۰ سالگی در بیمارستان دانشگاهی بخارست درگذشت. لوچسکو که در روزهای گذشته به دلیل سکته قلبی در […]
به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ورزش سه، امشب فوتبال اروپا و رومانی یکی از سیاهترین شبهای خود را پشت سر میگذارد. میرچا لوچسکو، سرمربی افسانهای که نامش با جامها و افتخارات بیشمار گره خورده بود، در سن ۸۰ سالگی در بیمارستان دانشگاهی بخارست درگذشت. لوچسکو که در روزهای گذشته به دلیل سکته قلبی در بخش مراقبتهای ویژه بستری بود، علیرغم تلاش پزشکان نتوانست از این بحران جان سالم به در ببرد و در نهایت دنیا و به خصوص دنیای فوتبال را با کولهباری از خاطرات باشکوه ترک کرد.
آغاز بحران برای این پیرمرد دوستداشتنی به اردوی اخیر تیم ملی رومانی برمیگشت. او در جریان جلسه فنی پیش از دیدار دوستانه مقابل اسلواکی دچار بدحالی شد و نتوانست روی نیمکت تیمش بنشیند. «ایل لوچه» بلافاصله به بیمارستان منتقل شد اما روز جمعه، ۳ آوریل، دچار انفارکتوس حاد میوکارد شد و از آن زمان دیگر هرگز نتوانست هوشیاری کامل خود را به دست آورد. مرگ او چند روز پس از پایان دومین دوره حضورش روی نیمکت رومانی اتفاق افتاد؛ دورهای که با تلخی شکست یک بر صفر مقابل ترکیه در استانبول و ناکامی در صعود به جام جهانی ۲۰۲۶ به پایان رسیده بود.
میرچا لوچسکو تنها یک مربی نبود؛ او نماد استمرار و موفقیت در فوتبال مدرن به شمار میرفت. گنجینه افتخارات او به معنای واقعی کلمه خیرهکننده است. لوچسکو با کسب ۳۷ جام معتبر، در رتبه سوم پرافتخارترین مربیان تاریخ فوتبال جهان، پشت سر غولهایی نظیر سر الکس فرگوسن و پپ گواردیولا قرار دارد. میراث لوچسکو در باشگاه شاختار دونتسک اوکراین هرگز فراموش نخواهد شد. او یک باشگاه معمولی را به یک قدرت بلامنازع اروپایی تبدیل کرد، ۸ بار لیگ اوکراین را برد و در سال ۲۰۰۹ جام یوفا را به دست آورد.
تأثیر لوچسکو در فوتبال ترکیه هم کمتر از اوکراین نبود. او با دو قطب بزرگ فوتبال این کشور یعنی گالاتاسرای و بشیکتاش به مقام قهرمانی لیگ دست یافت و در سال ۲۰۰۰ با پیروزی تاریخی مقابل رئال مادرید، سوپرجام اروپا را برای گالاتاسرای به ارمغان آورد. در کشور خودش رومانی هم او نشان داد که مرد روزهای سخت است و با هر دو تیم رقیب، یعنی دینامو و راپید بخارست، بر سکوی قهرمانی ایستاد.
کارنامه مربیگری او مثل یک دایرهالمعارف از باشگاههای بزرگ اروپایی است؛ از اینتر ایتالیا گرفته تا زنیت سنت پترزبورگ روسیه و دیناموکیف اوکراین. لوچسکو حتی در اوایل دهه ۸۰ میلادی، معمار اولین صعود تاریخی رومانی به رقابتهای جام ملتهای اروپا (یورو ۱۹۸۴) بود. لوچسکو در حالی در سال ۲۰۲۴ دوباره هدایت رومانی را پذیرفت که پزشکان بلژیکی و رومانیایی به دلیل مشکلات قلبی به او توصیه کرده بودند از دنیای پراسترس مربیگری فاصله بگیرد، اما عشق او به فوتبال فراتر از هشدارهای پزشکی بود.

لوچسکو در تمام این سالها ثابت کرد که سن تنها یک عدد است. او تا آخرین لحظات زندگیاش، حتی وقتی بدن نحیفش یاری نمیکرد، دست از تحلیل و آموزش برنداشت. لوچسکو مربیای بود که بازیکنان بزرگی نظیر فرناندینیو، ویلیان و داگلاس کاستا را به دنیای فوتبال معرفی کرد و سبک بازی مالکانه او همیشه مورد تحسین منتقدان بود. حالا با رفتن او، صندلی یکی از بزرگترین تئوریسینهای فوتبال خالی مانده است. فوتبال رومانی و اروپا امشب در سکوتی سنگین فرو رفته تا با مردی وداع کند که هنرِ بردن را بهتر از هر کسی بلد بود. یادش گرامی است و نامش در تالار مشاهیر فوتبال جاودانه خواهد ماند.



