اگر بعد از انقلاب برادران خیامی را نگه داشته بودیم اکنون خودروساز شده بودیم
چرا خودروهای داخلی در افکار عمومی به نماد «بیکیفیتی» تبدیل شدهاند؟ آیا این برداشت با واقعیتهای فنی و اقتصادی صنعت خودرو همخوانی دارد یا ریشه در سیاستگذاری و ساختار حکمرانی دارد؟ در گفتوگویی تخصصی با دو عضو هیاتمدیره انجمن قطعهسازان، ابعاد مختلف این پرسش بررسی شده است.
در هر گفتگوی عمومی اگر قرار باشد محصول بیکیفیتی مثال زده شود، خودروهای داخلی یکی از این مصادیق است. برای بررسی علمی این تصویر، با دو تن از اعضای هیات مدیره انجمن قطعهسازان گفتگو کردهایم.
▫️محمدرضا نجفیمنش، رئیس هیات مدیره انجمن صنایع همگن نیرو محرکه و قطعهسازان خودرو کشور معتقد است کیفیت یک هدف نیست، یک مسیر بی پایان و «کایزن» یعنی بهبود مستمر است. کیفیت تطابق محصول با مشخصات طراحی شده است و نمیتوان پراید را با بنز مقایسه کرد. مسایل کیفیت فقط مربوط به صنعت خودرو نیست و به حکمرانی و سیاستگذاری مانند قیمتگذاری هم مربوط می شود.
▫️افشین رخشنده عضو هیات مدیره انجمن قطعه سازان کشور نیز میگوید: کیفیت امری نسبی و متفاوت از مرغوبیت است. خودرو های داخلی در مقایسه با قیمت خود با کیفیت هستند اما ممکن است نسبت به خودرو های گران قیمت خارجی مرغوب نباشند. اگر این محصولات نبود، بسیاری امکان داشتن خودرو را نداشتند.
