هنر میتواند پلی میان هویت محلی و مخاطب جهانی بسازد/ میتوان حتی نسل موبایلمحور را با میراثفرهنگی همراه ساخت/ پویانمایی «۱۰ دقیقه» بهصورت غیرمستقیم گردشگران را به سوی ماسوله سوق داد
بهرام عظیمی، کارگردان پویانمایی، فیلمنامهنویس، طراح کاراکتر و کاریکاتوریست، با تاکید بر قدرت روایت هنری در بازنمایی میراثفرهنگی، گفت: اگر یک اثر هنری بهدرستی روایت شود، حتی بدون شعار مستقیم، میتواند تصویر ایران و جغرافیای فرهنگی آن را به جهان معرفی کرده و جریانساز گردشگری فرهنگی شود.
بهرام عظیمی در گفتوگو با خبرنگار میراثآریا با اشاره به تجربه شخصی خود در تولید آثار پویانمایی با پسزمینههای فرهنگی و تاریخی، اظهار کرد: مردم معمولاً از مسیر احساس و روایت با یک مکان یا مفهوم ارتباط برقرار میکنند؛ گاهی یک فیلم عاشقانه میتواند بیش از دهها مستند رسمی، توجه مخاطب را به یک موقعیت جغرافیایی جلب کند.
او با اشاره به پویانمایی «۱۰ دقیقه» و انتخاب روستای تاریخی ماسوله بهعنوان بستر روایت، افزود: قصه این اثر یک داستان عاشقانه است که میتواند در هر جایی اتفاق بیفتد، اما وقتی در ابتدای فیلم نوشته میشود ماسوله یکی از روستاهای ایران است، همان اشاره کوتاه ذهن مخاطب جهانی را درگیر میکند. همین اتفاق باعث شد پس از نمایش این اثر و دریافت جایزه در مکزیک، مخاطبان خارجی بهویژه از میان هنرمندان و علاقهمندان جدی فرهنگ، درباره ماسوله جستوجو کنند و متوجه شوند چنین لوکیشن منحصربهفردی واقعاً وجود دارد.
عظیمی ادامه داد: برای من جالب بود که یک اثر پویانمایی توانست بهصورت غیرمستقیم نقش مؤثری در جذب گردشگر ایفا کند. این همان قدرت نرم هنر است؛ هنری که بدون تبلیغ مستقیم، تصویر میسازد و کنجکاوی برمیانگیزد.
این کارگردان پویانمایی با تاکید بر اهمیت جشنوارههای موضوعمحور در حوزه میراثفرهنگی تصریح کرد: جشنوارههای میراثفرهنگی، بهویژه زمانی که بهصورت استانی و شهری برگزار میشوند، ظرفیت فوقالعادهای برای ارتباطگیری با مخاطبان متنوع دارند. مردم هر شهر احساس میکنند دیده شدهاند، زیرا بخشی ویژه به هویت، تاریخ، هنر و میراث همان منطقه اختصاص دارد.
او افزود: در چنین جشنوارههایی، مخاطبان از نسلهای مختلف حضور پیدا میکنند؛ از پیشکسوتان تا جوانان و حتی کودکانی که امروز دلبسته فضای موبایل و رسانههای دیجیتال هستند. شاید این کودکان حوصله خواندن کتاب یا تماشای یک مستند کلاسیک درباره صنایعدستی را نداشته باشند، اما وقتی برنامهریزی خلاقانه و متناسب با ذائقه آنها انجام شود، میتوان آنها را نیز با میراثفرهنگی پیوند داد.
عظیمی با بیان اینکه جشنواره میراثفرهنگی میتواند به یک ابزار راهبردی در حوزه فرهنگ عمومی تبدیل شود، خاطرنشان کرد: این جشنوارهها نهتنها بازتاب رسانهای گسترده دارند، بلکه موجب میشوند مردم با ملیت، شهر، استان، هنر بومی و قدمت سرزمینی که در آن زندگی میکنند، آگاهانهتر و عمیقتر ارتباط برقرار کنند. این همان مسیری است که به تقویت هویت فرهنگی و احساس تعلق ملی منجر میشود.
او در پایان تاکید کرد: اگر روایت، هنر و برنامهریزی فرهنگی در کنار هم قرار بگیرند، جشنوارههای میراثفرهنگی میتوانند از یک رویداد صرف، به یک جریان مؤثر فرهنگی و حتی دیپلماتیک تبدیل شوند.
انتهای پیام/
