انتشار شعرهای نجوان درویش با ترجمه حمزه کوتی

به گزارش میراث آریا، هیچ جایی نبود، شناسنامه، سه میخ، چیزی برای از دست دادن نداریم، قدس، خواب در غزه، همچون این درختان، سلیمان الحلبی، به آنها، اتوبوس کابوس‌ها به صبرا و شتیلا، چه کسی ارامنه را به یاد می‌آورد، ناجی، قِس بن ساعده، شولمیت، صهیون، اعتراف دیرهنگام، بیدار، تپه‌های بیرزیت، دو دوست، امشب خواب دیدم که مُردی، سخنان آخرین سرباز به صلاح‌الدین، این احمق دیگری است، پرواز، اتاق مسافرخانه، آگهی، RESERVED، در تله، زندگی لنگ‌لنگان به سمت من می‌آید، هجو کردن خود، شایعات، وصیت، در آینه می‌بینم، گرند اودالیسک، چهار جسد، کره‌ خری از دهه شصت، مریم، مرافعه در برابر تاریخ، مادر شارل، بین دو در، از عشق او برمی‌خیزم، در ستایش خویشاوندان، مرد همیشه بیدار، شفاف‌سازی، در انتظار بروتوس، فایده‌ای ندارد، آزادی، سرزمین، دو جمله آخر، بدون هیچ نصیحتی، سلامی به برنارد مازو، حتی در جنگ، این نقش را بازی می‌کنم، فوبیا، حرف آخر، زندگی در شارع الجبل، در بهشت، ساعت اول، بار هفت شتر، به معطوب لوَنّاس، کنیاک ارمنی، طنطوره، پسری از حیفا کلمه‌ای را زمزمه می‌کند، جام والا، سپیده‌دمی کوچک، در بهشت II، با من به قدس برگرد، اتاق‌های صداگیر، بنت جبیل، اکنون، هرگز نگفتم که می‌خواهم پایین بیایم، در جشنواره ارنستو کاردینال، در آمریکای لاتین، اتاق‌های گاز، به کریستو، در جهنم، یک روز خواهم ایستاد، در نیل مردم، ستایش برای سروصدای قاهره، رسیدن به تاکستان ابن هانی، دیداری دیرهنگام از منزل معلم، اپرایی برای کمال بلاطه، الهاماتی از مجسمه طلعت حرب، هرم‌سنگ، کنار زدن پرده، دنیا مهربان خواهد شد، تمام داستان ساختگی است، ساختگی شعرهای این دفتر را تشکیل می‌دهند.

نجوان درویش (زاده ۱۹۷۸) شاعری از فلسطین، زاده‌ قدس و یکی از صداهای برجسته در شعر امروز عرب است. او در شعر خود به بناهای تاریخی، آثار و مکان‌های تغییرنام‌یافته، فرهنگ دگرگون شده، تاریخچه‌ قتل‌عام‌ها، تبعیض‌ها و ظلم‌هایی که بر ملتش رفته است می‌پردازد. اما این همه باعث نمی‌شود که از مردم ستمدیده‌ دیگری که در معرض تبعیض نژادی، زبانی و فرهنگی قرار گرفته‌اند غافل شود. او از آمازیغ (آزاد مردان)، کرد، عرب، ایرانی، ترک و ارمنی می‌گوید. با خیام در نیشابور، با حافظ در شیراز، با احمد شوقی در مصر و با ارنستو کاردینال در نیکاراگوئه هم‌سخن می‌شود. به اصفهان و شیراز و بخارا و اهواز اشاره می‌کند. تاریخ اجدادی خود را به تصویر می‌کشد و استعمار را نقد و آثار ویرانگر آن را آشکار می‌کند. تا به امروز اشعار او به انگلیسی، چینی، ایتالیایی، آلبانیایی، اردو، اسپانیایی، فرانسوی، یونانی، ترکی، کاتالونیایی، کرواتی، مقدونی و هندی ترجمه شده و جوایز متعددی از جمله جایزه‌ سارا مگوایر ۲۰۲۲ و جایزه‌ بین‌المللی شعر سیلنتو ۲۰۲۳ را دریافت کرده است.

در شعری از این مجموعه می‌خوانیم:

هرگز نگفتم که می‌خواهم پایین بیایم

هیچ راهی برای پایین‌آوردن تو

از آن جا نیست.

من شخصا ناامید شده‌ام

صلیب تو بالاتر از آن است

که به آن برسیم.

در بدبختی‌ام تو را می‌بینم

و بین خواب و بیداری تفاوت نیست

می‌دانم که تو همیشه آنجا آویزان هستی

رسولان پراکنده شدند

و سرزمین حافظه‌اش را از دست داده است

و این تاریخ است که هذیان می‌گوید

اما تو بر تپه‌ای در قدس آویزان هستی

در سمت و سوی اردوگاهی در غزه

و در اخبار آویزان هستی…

حمزه کوتی، شاعر و مترجم ساکن اهواز، همچنین آثاری از شاعران جهان عرب مانند احمد مطر، ادیب کمال‌الدین، جمال جمعه، ادونیس و… به فارسی برگردانده و کتاب‌هایی نیز به چاپ رسانده است. وی نخستین مترجم شعرهای نوری الجراح به زبان فارسی است. نکته‌ای که کار او را برجسته می‌کند این است که این شاعر سوری تنها به کوتی اجازه ترجمه شعرهایش را داده و شعرهای او به هیچ زبانی غیر از فارسی ترجمه نشده‌اند. از جمله ترجمه‌های کوتی باید به مجموعه شعرهای «باغ ایرانی»، «باغ‌های هملت» و «کودکی مرگ» (هر سه سروده نوری الجراح)، «پاییز آرایشگر درختان» (سروده جمال جمعه)، «پیشگویی کن ای نابینا» (سروده آدونیس) و «دیواری» (سروده محمود درویش) نام برد.

انتهای پیام/