تمام کارگران ایران رسماً بیچاره شدند
در کمتر از یک دهه، ارزش واقعی دستمزد کارگران ایرانی با سقوطی ۲۶۱ درصدی از ۲۳۸ دلار به ۹۱ دلار رسیده است. در حالی که قیمت دلار ۳۳.۵ برابر شده، حداقل دستمزد فقط ۱۰ برابر رشد کرده و حالا تنها هزینههای ۵ تا ۶ روز زندگی یک خانواده کارگری را پوشش میدهد. آیا امیدی به بازگشت معیشت کارگران به سطح سال ۹۵ وجود دارد؟
فهرست محتوا
جهش دلار، سرکوب دستمزد؛ چرا کارگران فقیرتر شدند؟
دستمزد کارگران؛ فقط برای ۵ تا ۶ روز زندگی!
آیا امیدی به بازگشت به سال ۹۵ هست؟
سیاستهای ضدکارگری و شکاف عمیق طبقاتی
تلاش برای بقا؛ از زبالهگردی تا دستفروشی
در سال ۹۵، با دلار ۳۴۰۰ تومانی، حداقل دستمزد کارگران بدون احتساب مزایا ۸۱۲ هزار تومان بود که معادل ۲۳۸ دلار میشد. با افزودن مزایایی مانند حق سنوات، حق اولاد و بن خواربار، این رقم به حدود ۳۰۰ دلار میرسید. اما در مهر ۱۴۰۴، با دلار ۱۱۴ هزار تومانی، حداقل دستمزد به ۱۰ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان رسیده که تنها ۹۱ دلار ارزش دارد و با مزایا شاید به ۱۱۰ دلار برسد. این یعنی دستمزد واقعی کارگران در ۹ سال، فقط ۳۸ درصد سطح سال ۹۵ است و ارزش واقعی آن ۲۶۱ درصد سقوط کرده است.
جهش دلار، سرکوب دستمزد؛ چرا کارگران فقیرتر شدند؟
در بازه ۹ ساله، قیمت دلار ۳۳.۵ برابر شده، اما حداقل دستمزد فقط کمی بیش از ۱۰ برابر رشد کرده است. شوکهای ارزی پیاپی، کاهش ارزش پول ملی و سیاستهای سرکوب مزدی، قدرت خرید کارگران را به شدت کاهش داده است. این سقوط نه تنها برای کارگران حداقلیبگیر، بلکه برای کارگران متوسطبگیر و متخصص نیز رخ داده و دریافتی واقعی آنها را به شدت تنزل داده است.
دستمزد کارگران؛ فقط برای ۵ تا ۶ روز زندگی!
محاسبات مستقل سبد معیشت توسط فرامرز توفیقی، فعال کارگری، نشان میدهد که حداقل دستمزد ۱۵ میلیون و ۱۰۰ هزار تومانی یک خانواده ۳.۳ نفره، تنها ۱۲.۴۳ درصد هزینههای حداقلی زندگی را پوشش میدهد. این مبلغ فقط برای مخارج ساده ۵ تا ۶ روز ماه کافی است. سبد خوراکیها به تنهایی هزینهای بسیار بیشتر از دستمزد حتی کارگران متخصص دارد. کارگران بازنشسته در تجمعات خود فریاد میزنند: «دستمزد ما ریالیه، هزینهها دلاریه!»
آیا امیدی به بازگشت به سال ۹۵ هست؟
بهرام حسنینژاد، فعال کارگری و رئیس اسبق انجمن صنفی کارگران معدن چادرملوی یزد، معتقد است که زندگی کارگران از نظر کیفی و کمی تنزل کرده و به سطح «تأمین معاش صرف» رسیده است. او میگوید: «وقتی کارگر برای پرداخت اجاره خانه به هر کاری مجبور میشود، وقتی تغذیه مناسب نیست و آموزش طبقاتی فرزندان ما را از آینده محروم کرده، شأن و منزلت کارگران از بین رفته است.» به گفته او، با ادامه سیاستهای فعلی، هیچ چشماندازی برای بازگشت به سطح معیشت سال ۹۵ وجود ندارد و سقوط معیشتی ادامه خواهد داشت.
سیاستهای ضدکارگری و شکاف عمیق طبقاتی
حسنینژاد تأکید میکند که هر دولت جدید، سیاستهای ضدکارگری دولت قبلی را تکمیل کرده و رکوردهای جدیدی در کاهش ارزش دستمزد ثبت کرده است. او میافزاید: «افزایش قیمت دلار، کارگران را به قعر جدول زندگی میبرد و ثروتمندان و دلالان را ثروتمندتر میکند.» یارانه ۳ دلاری و کالابرگ چند صد هزار تومانی، شکاف عمیق بین هزینههای زندگی و دستمزد را پر نمیکند. شورای عالی کار نیز هیچ اقدامی برای ترمیم مزد انجام نداده و عملاً غیرفعال است.
تلاش برای بقا؛ از زبالهگردی تا دستفروشی
کارگران، حتی کارگران ماهر، برای تأمین معاش به کارهای سخت و شرافتمندانهای مانند مسافرکشی، دستفروشی و جمعآوری ضایعات روی آوردهاند. یک کارگر شهرداری در تماسی از زبالهگردی شبانه خود گفت: «در تاریکی استتار میکنم و ضایعات قابل فروش جمع میکنم. میترسم شناخته شوم، اما چارهای ندارم.» این روایت، عمق استیصال کارگران را نشان میدهد که برای پر کردن شکاف معیشتی به هر ریسمان نازکی چنگ میزنند.
منبع:
ایلنا
گسترش نیوز
اقتصاد
تمام کارگران ایران رسماً بیچاره شدند
بانک و بیمه
تمام کارگران ایران رسماً بیچاره شدند
کدخبر:
362251
امیر خیرخواهان
۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۰۶:۰۰:۰۰
