شناسایی صورت انسان از ۱۰۰ کیلومتری / دقیقترین سیستم جاسوسی جهان اینجاست!
چین با استفاده از فناوری تصویربرداری لیزری پیشرفته، ماهوارهای ساخته که قادر است جزئیات صورت انسان را از فاصله بیش از ۱۰۰ کیلومتر شبیهسازی کند. این دستاورد چشمگیر که به گفته محققان، ۱۰۰ برابر دقیقتر از سیستمهای جاسوسی قبلی است، یک گام بزرگ به سوی ارتقای فناوری نظارت ماهوارهای و امنیت جهانی به حساب میآید.
تینا مزدکی_محققان چینی موفق به توسعه ماهوارهای با فناوری تصویربرداری لیزری شدهاند که توانایی مشاهده جزئیات صورت انسان از فاصله بیش از ۱۰۰ کیلومتر (۶۰ مایل) را دارد. پیشرفت قابل توجه در فناوری تصویربرداری لیزری این دستاورد به گزارش روزنامه South China Morning Post، افزایش عملکردی بیش از ۱۰۰ برابر نسبت به دوربینهای جاسوسی پیشرفته و تلسکوپهای سنتی را نشان میدهد. این فناوری جدید به اپراتورها این امکان را میدهد که ماهوارههای خارجی را با جزئیاتی که پیش از این غیرممکن بود، تحت نظارت قرار دهند.
محققان از موسسه تحقیقات اطلاعات هوافضا در آکادمی علوم چین، نتایج این تحقیق را در یک مطالعه جدید منتشر شده در Chinese Journal of Lasers (شماره ۵۲، جلد ۳) به تفصیل شرح دادهاند.
عملکرد سیستم جدید ماهواره جاسوسی سیستم جدید بر اساس لیزر راداری به نام «لیدار» (LIDAR) ساخته شده که قادر به ساخت تصاویر دو بعدی یا سه بعدی است. در این سیستم از حرکت یک جسم (مانند ماهواره) برای تولید تصاویر با وضوح بالاتر استفاده میشود. در مقایسه با سیستمهای قدیمی که از تابش مایکروویو برای تصویربرداری استفاده میکردند (که دارای طول موجهای بلندتری هستند و تصاویر با وضوح کمتری تولید میکنند)، این سیستم جدید از طول موجهای نوری استفاده میکند که وضوح تصویر بسیار بالاتری را به ارمغان میآورد.
آزمون در دریاچه چینگهای در طول آزمایشی که در دریاچه چینگهای واقع در شمالغربی چین انجام شد، سیستم لیزر راداری موفق به شناسایی جزئیاتی با دقتی برابر ۱.۷ میلیمتر (۰.۰۷ اینچ) از فاصله ۱۰۱.۸ کیلومتر (۶۳.۳ مایل) شد. این عملکرد یک جهش بزرگ از آزمایشات قبلی است، از جمله آزمایشی که در سال ۲۰۱۱ توسط شرکت لاکهید مارتین انجام شد که توانست وضوح زاویهای ۲ سانتیمتر را از فاصله ۱.۶ کیلومتری بدست آورد.
سیستم جدید چطور کار میکند؟
برای دستیابی به این پیشرفت، تیم چینی از یک آرایه میکرو لنز ۴x۴ برای هدایت پرتوی لیزر استفاده کرد که در نتیجه aperture سیستم (دریچهای که میزان نور وارد شده به سیستم دوربین را کنترل میکند) را از ۱۷.۲ میلیمتر به ۶۸.۸ میلیمتر افزایش داد. این روش به محققان این امکان را داد که محدودیتهای پیشین در رابطه با میدان دید و اندازه aperture را دور بزنند.
چالشها و ملاحظات لازم به ذکر است که آزمایشها در شرایط جوی و محیطی تقریبا ایدهآل انجام شد، با باد ثابت و پوشش ابری محدود. هر گونه شرایط جوی نامساعد یا اختلالات در دید میتواند تاثیر زیادی بر دقت و قابلیت اطمینان سیستم داشته باشد.
این فناوری جدید نه تنها چشماندازهای جدیدی را در زمینه نظارت ماهوارهای ارائه میدهد، بلکه میتواند در عرصههای نظامی و امنیتی کاربردهای فراوانی داشته باشد.
منبع: livescience
۵۸۳۲۳
