شهرستانها چراغ تئاتر را با کمترین امکانات روشن نگه داشتهاند
کارگردان و بازیگر رادیوتئاتر «پایان هزاره بیداد» و بازیگر سریال «پایتخت۷» با اشاره به حضور این اثر در جشنواره تئاتر فجر از کیفیت بالای برگزاری جشنواره در کرمان، اهمیت توجه به شهرستانها و تلاش هنرمندان تئاتر با وجود کمبود امکانات سخن گفت.
به گزارش میراثآریا، سلمان خطی، کارگردان و بازیگر نمایش «پایان هزاره بیداد» که امسال در بخش بازیگری مرد رتبه برتر را برای رادیو تئاتر «پایان هزاره بیداد» از مازندران دریافت کرد، درباره اثرش گفت: ما در بخش رادیوتئاتر، نمایشی داشتیم به نام «پایان هزاره بیداد»؛ نوشته دوستم وفا مصطفیپور کیاسری، یکی از نقشها را هم خودم بازی میکردم. بیشتر اعضای گروه هم از بچههای استان مازندران بودند که عضو واحد نمایش رادیویی مرکز مازندران هستند.
او درباره موضوع و داستان این رادیو تئاتر اظهار کرد: اگر بخواهم خیلی خلاصه و چکیده بگویم، داستان برگرفته از یکی از روایتهای اسطورهای شاهنامه است؛ برشی از قصه «فریدون و ضحاک» است و از جایی شروع میشود که فریدون، ضحاک را در بند کرده و به سمت دماوند یا همان البرزکوه میبرد تا موبدان آنجا بنشینند و درباره ضحاک قضاوت و تصمیمگیری کنند، آنها در بین راه در برف و سرمای شدید گرفتار میشوند تا جایی که توان ادامهی مسیر را ندارند. حتی فریدون، به رسم مهماننوازی و آن آیین ایرانی، لباس تنش را درمیآورد و به ضحاک میدهد که سردش نشود. آنها در برف گم میشوند تا اینکه سیمرغ ظاهر میشود و راه را نشان میدهد؛ میگوید راه اصلی این است، راههای کوهستانی مازندران از این سمت میگذرد. کاروان حرکت میکند و به کلبهای میرسند که زن و مردی در آن زندگی میکنند. زن، پسرش را از دست داده؛ یعنی مغز پسر جوانش خوراک مارهای ضحاک شده. در آن لحظه نمیداند که ضحاک همان کسی است که جان پسرش را گرفته اما متوجه میشود ضحاک همان اهریمن است. همانجا سر از تنش جدا میکند. مرد به او میگوید: «زن، چه کار خوبی کردی.» زن جواب میدهد: «من را زن مخوان… من ایرانم. ایرانبانو… ایرانبانو.» و این پایان قصه ماست.
خطی در توضیح نحوه ارائه کارش بیان کرد: علاوه بر اینکه از رادیو پخش شده و در جشنواره هم اجرا داشته، تصمیم بر این است، در چندین شهر و در تهران، همین رادیوتئاتر را بهصورت زنده اجرا کنیم.
این کارگردان درباره حضور در کرمان اظهار کرد: خیلی خوشحالم که بعد از مدتها به کرمان آمدم؛ بهانهای شد دوستانم را در جشنواره ببینم، دوستان کرمانیمان را ببینم، شهر کرمان را ببینم و لذت ببرم. جشنواره هم خیلی خوب برگزار شده. به نظرم هیچ نقطه کوری وجود نداشته که بخواهم بگویم این بخش ضعف داشته. واقعاً عالی برگزار شده.
خطی درباره جایگاه این جشنواره در هنر ایران گفت: اگر بخواهیم رتبهبندی کنیم، بین جشنوارههای دانشجویی، جشنواره رشد و هزاران جشنوارهای که برگزار میشود، جشنواره فجر حرف اول را میزند. یعنی رتبه اول جشنوارههای کشور است. من در جشنوارههای مختلف حضور داشتم. بهعنوان داور بخش شهرستانها بودم، استانی بودم. یک سال هم، (سال ۷۵) «آرش در تیغه آفتاب» را برای جشنواره اجرا کردیم و در جشنوارههای متعدد حضور داشتیم.
او درباره حضور پررنگ اجراهای غیرتهرانی که هفتاد درصد، جشنواره را تشکیل میدهند، افزود: اینکه به شهرستانیها اهمیت داده شود، واقعاً اتفاق خوبی است. متأسفانه در این چند سال همهچیز در تهران متمرکز شده است، ما میگوییم تهران اما بخش عمدهاش را همین شهرستانیها تشکیل میدهند. هنرمندان کوچ کردهاند و به تهران آمدهاند. کارهای برتر تهران دیده میشود، پولهای بزرگ در تهران خرج میشود و این قشنگ نیست. به نظرم اگر رقابتها استانی باشد، کیفیت کارهای جشنواره خیلی بهتر میشود و این باعث میشود هنرمندان کوچ نکنند و در همان شهر خودشان آثارشان را عرضه کنند.
خطی درباره وضعیت استان مازندران در حوزه تئاتر گفت: شهرستانها خیلی مهجور ماندهاند؛ واقعاً به بچههای غیر تهران ظلم شده است. همین که بچههای تئاتر دور هم جمع میشوند و چراغ تئاتر را روشن نگه داشتهاند، باید به آنها دستمریزاد گفت. به عقیده من، واقعاً احسنت دارد چون نه پول آنچنانی که به پایتخت داده میشود به آنها میرسد، نه به اندازه پایتختیها دیده میشوند. طبیعتاً با این بضاعت کم و بودجه محدود، دارند شقالقمر میکنند که در شهرستان اجرا میگذارند.
چهل و چهارمین جشنواره تئاتر فجر از دوم تا یازدهم بهمن ماه ۱۴۰۴ در تهران برپاست. دبیری این دوره را وحید فخر موسوی است.
این جشنواره در ۶ بخش «خیابانی»، «صحنهای»، «دیگرگونههای اجرایی»، «ایران من»،«فراگیر» و «فجر پلاس» با حضور هنرمندانی از تهران و شهرستان برگزار میشود.
۶۲ درصد آثار از استانها و ۳۷ درصد از شهر تهران در جشنواره حضور پیدا کردند.
ایرج راد، فریبا کوثری، رامین راستاد، قطب الدین صادقی و … بخشی از داوران این رویداد فرهنگی هستند.
انتهای پیام/
